Uzasadnienie
"A" Spółka z o.o. z siedzibą w W. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2014 r., sygn. akt [...], mocą której uchylono decyzję Starosty z dnia 22 sierpnia 2014 r. i orzeczono o cofnięciu bez odszkodowania zezwolenia wydanego Spółce na zbieranie odpadów objętego decyzją Starosty z dnia 12 czerwca 2014 r., nr [...].
Wraz ze skargą skarżąca Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie na zbieranie, zobowiązany jest na swój koszt do usunięcia odpadów. W przypadku skarżącej Spółki koszt usunięcia zgromadzonych odpadów wynosi około 700 000 zł. Wyjaśniono, że odpady te nie zagrażają ludziom ani środowisku, co znajduje potwierdzenie w fakcie, iż organ wydający decyzję nie nadał jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Skarżącą wskazała, że przedsięwzięła również działania zmierzające do uzyskania zezwolenia na przetworzenie wskazanych odpadów i ich przemieszczenie w inne miejsce jest niecelowe i nieekonomiczne. Nadto skarżąca wskazała, że związana jest umową dzierżawy, którą zmuszona będzie rozwiązać, co spowoduje dodatkowe koszty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. II OZ 800/08, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przypadku zatem wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności zbierania odpadów, ustalić należy, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane takim cofnięciem, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi, sąd uznałby, że brak było podstaw do wydania takiej decyzji.
Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 47 ust. 5 ustawy z dnia z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 21), posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej tym zezwoleniem, na własny koszt. Wykonanie zaskarżonej decyzji niesie zatem ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenie skutków poprzez wstrzymanie prowadzonej przez Spółkę działalności oraz konieczność poczynienia wydatków na usunięcie odpadów, których skala, szacowana jest na znaczną kwotę 700 000 zł.
W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem o jej prawidłowości, wywołałaby trudne do odwrócenia i niekorzystne z punktu widzenia interesów skarżącej Spółki skutki oraz narażało ją na znaczną szkodę.
Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie dokonywał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, a jedynie badał, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Fakt uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza zatem przesądzenia o zasadności wniesionej skargi.
Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.