Uzasadnienie
A. S. wniósł skargę na decyzję Wojewody z 10 lipca 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, z 15 października 2019 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w G. oznaczonej jako działka nr [..], obręb [..], o pow. 723 m2.
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z 11 sierpnia 2017 r. A. S. wystąpił do Prezydenta Miasta "o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w G. przy ul. R. oznaczonej w ewidencji gruntów z 1967 r. jako działka nr [..] z obrębu [..], wywłaszczoną na mocy ustawy z dnia 12.03.1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, ujętej we wniosku z dnia 29.8.1966 r. i zaświadczeniu Prezydium Rady Narodowej z dnia 29.08.1966 r. [..] stanowiącym podstawę wpisu do KW [..], obecnie obręb [..], obejmującej obszar działek [..]-[..] o powierzchni 4880 m2 będącej składnikiem masy spadkowej po zmarłym J. E. S. ".
Do wniosku wnioskodawca załączył dokumenty księgi wieczystej [..] - dotycząca parceli nr [..] o pow. 384 m2, [..] - dotycząca parceli nr [..] o pow. 170 nr, [..] - dotycząca parceli nr [..] o pow. 117 nr i [..] - dotycząca parceli nr [..] o pow. 558 m2, w której jako ich właściciel ujawniony był V. S. lub S. (w wyciągu z księgi wieczystej [..] zostało wskazane, że właścicielami parceli nr [..] był Pan V. S. i jego żona M. S. z domu L.).
Pełnomocnik wnioskodawcy przedłożył również nieuwierzytelnioną kserokopię postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 25 marca 1954 r., sygn. akt [..], zgodnie z którym spadek po zmarłym w dniu 22 stycznia 1954 r. W. S. nabyli: M. S., H. S., J. S. i K. S. - każdy po 1/4 części spadku.
Z kolei do pisma z 6 września 2017 r. pełnomocnik wnioskodawcy załączył uwierzytelnione kserokopie:
- - postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt [..], na mocy którego spadek po zmarłej w dniu 25 marca 1980 r. M. S. nabyli: K. S., H. S., J. S. – każdy po 1/3 części spadku, postanowienia ww. Sądu z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt [..], zgodnie z którym spadek po zmarłym w dniu 14 listopada 1980 r. K. S. nabyli: H. S. i J. S. -każdy po 1/2 części spadku oraz na mocy którego spadkobiercą zmarłego w dniu 27 maja 2005 r. H. S.został J. S, postanowienia ww. Sądu z dnia 24 listopada 2015 r., na mocy którego spadkobiercą zmarłego w dniu 14 września 2032 r. J. S. został A. S. Postanowieniem z 7 lutego 2019 r. Wojewoda wyłączył Prezydenta Miasta, wykonującego zadanie starosty z zakresu administracji rządowej, od rozpatrzenia ww. sprawy w zakresie działek nr: [..]-[..] i wyznaczył do jej załatwienia Starostę, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej.
Postanowieniem z 11 marca 2019 r. Starosta rozdzielił postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu ww. działek - działka nr [..] stała się przedmiotem postępowania o nr [..].
Decyzją z dnia 14 października 2019 r. nr [..], Starosta orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w G., oznaczonej jako działka nr [..]. o pow. 723 m2, KW nr [..], wskazując, iż "Prezydent Miasta, jak i Starosta prowadził poszukiwania archiwalnych akt wywłaszczeniowych, co jednak nie dało pozytywnych rezultatów. Brak materiału dowodowego w postaci akt archiwalnych dotyczących wywłaszczenia działki obecnie oznaczonej jako działka nr [..] powoduje, że organ nie mógł stwierdzić czy zaszły przesłanki do zwrotu tej nieruchomości".
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł A. S. stwierdzając, że "bezprzedmiotowości postępowania nie można utożsamiać z niemożliwością wydania decyzji. Kłóci się to bowiem z prawem strony do rozpoznania jej sprawy administracyjnej. Natomiast brak akt archiwalnych nie może stanowić przeszkody w rozpoznaniu wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że brak akt archiwalnych nie może stanowić podstawy do wydania decyzji odmownej.
Po przeanalizowaniu odwołania i całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Wojewoda wskazał, że z księgi wieczystej [..] według stanu nadzień 31 sierpnia 1966 r., wynika, że parcela nr [..] o pow. 4 880 m2 stanowiła wcześniej parcele nr [..] o pow. 558 m2, [..] o pow. 123 m2, [..] o pow. 76 m2 (z zestawienia archiwalnej mapy - karta 314 i fragmentu planu [..], stanowiącego załącznik do zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej nr [..], wynika, iż może to być nr [..]), [..] o pow. 235 m2, [..] o pow. 161 m2, [..] o pow. 545 m2, [..] o pow. 156 m2. [..] o pow. 337 m2, [..] o pow. 182 m2, [..] o pow. 138 m2, [..] o pow. 76 m2 (z zestawienia archiwalnej mapy - karta 314 i fragmentu planu [..], stanowiącego załącznik do zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej nr [..]. wynika, iż może to być nr [..]), [..] o pow. 117 m2, [..] o pow. 75 m2 (z zestawienia archiwalnej mapy - karta 314 i fragmentu planu [..], stanowiącego załącznik do zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej nr [..], wynika, iż może to być nr [..]). [..] o pow. 148 m2, [..] o pow. 157 m2, [..] o pow. 246 m2, [..] o pow. 214 m-, [..] o pow. 226 m2, [..] o pow. 166 m2, [..] o pow. 117 m2, [..] o pow. 124 m2, [..] o pow. 170 m2, [..] o pow. 384 m2. [..] o pow. 105 m2 i [..] o pow. 149 m2.
Natomiast z wykazów zmian gruntowych, znajdujących się w aktach I instancji, wynik, iż parcela nr [..] o pow. 4 880 m2 weszła po części w skład parcel nr [..] pow. 7 268 m2, nr [..] o pow. 3478 m2, nr [..] o pow. 22 642 m2 nr [..] o pow. 6 678 m2 i nr [..] o pow. 4289 m2 (o łącznej powierzchni 44 355 m2). Parcela nr [..] uległa wielokrotnym podziałom, w tym na początku na działki nr [..] i [..], a następnie [..] na [..]i[..], [..] na [..] (obecnie [..]) i [..], [..] na [..] i [..], [..] po połączeniu z inną działką na [..] (obecnie [..]), [..] i [..], [..] na [..] (obecnie [..]) i [..], [..] na [..] i [..], [..] na [..] i [..], [..] na [..] (obecnie [..]) i [..], [..] na [..] i [..]. Działka nr [..] zmieniła numer na [..] i uległa kolejnym podziałom - najpierw na działki nr [..]-[..],a następnie [..] na [..] i [..], [..] na [.]-[.]. Działka nr [..] po połączeniu z działką nr [..] utworzyła działkę nr [..].
Na skutek zestawienia archiwalnych map (karty 313 i 314), fragmentu planu [.]., stanowiącego załącznik do zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej nr [...][..] mapy zatytułowanej "Analiza zagospodarowania terenu dla działek [.]-[.]" i aktualnej mapy. Wojewoda doszedł do wniosku, iż dawna parcela nr [.]. nie wchodzi w granice obecnej działki nr [..], która stanowi teren sąsiedniej parceli nr [..] (składającej się z wcześniejszych parcel nr [..]-[..] - zaznaczonych na fragmencie planu [..], stanowiącego załącznik do j zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej nr [..]).
Jak wynika z księgi wieczystej [..], parcela nr [..] stanowiła własność najpierw G. N., a następnie Skarbu Państwa.
Ocenił Wojewoda, że z powyższego jednoznacznie wynika, iż wnioskodawca A.S. ani jego poprzednicy prawni nie byli właścicielami terenu oznaczonego obecnie jako działka nr [..].
Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że błędnie stwierdził pełnomocnik wnioskodawcy, że nie ma obowiązku złożyć uwierzytelnionej kserokopii postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po W. S., bowiem "dokument w postaci nieuwierzytelnionej kserokopii nie może korzystać z mocy dowodowej ponieważ łatwo podlega sfałszowaniu" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt i OSK 1255/07). Jednakże z uwagi na okoliczność, iż dawna parcela nr [..] nie znajduje się w granicach obecnej działki nr [..], organ II instancji odstąpił od wzywania pełnomocnika wnioskodawcy do uzupełnienia ww. braku.
Przechodząc dalej podkreślono, że interes prawny wynikać musi z określonego przepisu prawnego, odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu, "stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego" (por, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 1998 r., sygn. akt IV SA 2164/97, LEX nr 43262).
Wyjaśnił Wojewoda, że problematyka zwrotu nieruchomości wywłaszczonych została uregulowana w rozdziale 6 działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.), zwanej dalej "u.g.n". W art. 136 ust. 3 tej ustawy stwierdzono m.in., że "poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu".
Definicję poprzedniego właściciela podaje art. 4 pkt 4 u.g.n., stanowiąc, że pod tym pojęciem należy rozumieć osobę, która została pozbawiona prawa własności nieruchomości. Z przepisów tych wynika, że uprawnioną do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości może być wyłącznie osoba, której prawo własności zostało odjęte, albo spadkobierca takiej osoby. O legitymacji zatem do wystąpienia z roszczeniem przesądza ów tytuł prawny do nieruchomości wywłaszczonej. Przepis ten w precyzyjny sposób określa krąg podmiotów uprawnionych do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Dodał Wojewoda, że decyzja o zwrocie nieruchomości pełni funkcję restytucyjną, czyli jest aktem, który wywiera bezpośrednio skutki także w sferze prawa cywilnego. Powoduje ona przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców, jednakże nie kreuje tego prawa. Przywraca jedynie wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe po stronie podmiotowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1869/15).
W nawiązaniu do powyższego organ odwoławczy uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie organu I instancji, tj. umorzenie niniejszego postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, jednakże z innego powodu. Bowiem brak jest jednego z elementów materialnego stosunku procesowego, wobec tego nie można było wydać decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty. W niniejszej sprawie jest to brak wniosku osoby będącej byłym właścicielem wywłaszczonej nieruchomości lub jego spadkobiercy.
Dostrzegł Wojewoda, że postępowanie dowodowe oparte jest na zasadzie oficjalności, a więc to organ z urzędu ma obowiązek przeprowadzenia dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, co wynika z zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 oraz z art. 77 § 1 k.p.a. Jednakże strona postępowania administracyjnego nie może czuć się zwolniona od współdziałania z organem w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zwłaszcza, gdy organowi - pomimo wystąpienia do różnych instytucji, które mogłyby ewentualnie dysponować stosownymi informacjami czy dokumentami - nie udało się uzyskać dokumentów potwierdzających twierdzenia strony i uzasadniających zgłoszone żądanie (por, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt II OSK i700/10, LEX nr 1132113).
W świetle powyższego stwierdził organ odwoławczy, że decyzja Starosty z 14 października 2019 r. co do zasady jest prawidłowa, jednakże nie z powodu braku możliwości odnalezienia akt archiwalnych, ale z uwagi na brak Interesu prawnego wnioskodawcy.
We wniesionej skardze skarżący zarzucił:
- 1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 105 k.p.a. poprzez błędne uznanie, iż zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, która winna skutkować jego umorzeniem;
naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy polegające na błędnym utrzymaniu w mocy przez Wojewodę zaskarżonej decyzji Starosty, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, z 15 października 2019 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w G., oznaczonej jako działka nr [..], obręb nr [..], o pow. 723 m2 i dopuszczeniu się przez organ II Instancji szeregu zaniedbań, brak zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego w sprawie, w tym braku wyjaśnienia w sposób nie budzący wątpliwości przebiegu granicy wywłaszczonych działek położonych w G.przy ul. R.oznaczonej w ewidencji gruntów z 1967 roku jako działka [..] w stosunku do aktualnej mapy skutkujących błędnym uznaniem, że nie na podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji to jest naruszeniu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 77, art. 86 i 107 § 3 k.p.a.;
naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, że przedmiotowa działka nie jest objęta terenem wywłaszczonym bez przeprowadzenia właściwego postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie;
naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 84 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego geodety na okoliczności, o których mowa w treści uzasadnienia skargi.
Pełnomocnik skarżącego domaga się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji i zasadzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając sformułowane zarzuty skarżący wskazał na okoliczność, że dotychczas organy nie kwestionowały posiadanie przez skarżącego interesu prawnego w domaganiu się zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzez uznanie, że działka będąca przedmiotem postępowania nie znalazła się w obrębie wywłaszczonej nieruchomości. W ocenie skarżącego jest to kwestia nieoczywista i wymaga zasięgnięcia opinii biegłego geodety, który winien ustalić czy przedmiotowa działka [..] stanowiła fragment wywłaszczonej nieruchomości, a także na okoliczność ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości przebiegu granicy wywłaszczonych działek położonych w G. przy ul. R.oznaczonej w ewidencji gruntów z 1967 roku jako działka [..] w stosunku do aktualnej mapy tak by ustalić aktualne numery działek, które obejmują przedmiotową parcelę.
Okoliczność jakie aktualnie nr działek tworzą dawną parcelę [..] nie była dotychczas kwestionowana. Postanowieniem z 11 marca 2019 r. Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej postawił rozdzielić postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości posługując się wyłącznie aktualnymi numerami działek.
Zdaniem skarżącego wobec takiego stanowiska Wojewody - konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego geodety, który przede wszystkim ustali aktualne numery działek (aktualny zakres terytorialny) przedmiotu wywłaszczenia stanowiącego dawną parcelę [..]. Taka opinia będzie mogła dopiero stanowić podstawę dalszych rozważań. W żadnym wypadku natomiast takiej podstawy nie może stanowić przekonanie organu, że dana działka nie znalazła się w obrębie terenu, który był przedmiotem wywłaszczenia. Wnioskodawca bowiem w pierwotnym wniosku wskazał dawną numerację terenu stanowiącego przedmiot wywłaszczenia i posługiwanie się wyłącznie aktualnymi numerami działek przez organ jest niewłaściwe.
Z ostrożności procesowej - skarżący w dalszym ciągu podtrzymał również argumentację dotyczącą tego, iż brak akt archiwalnych nie może stanowić przeszkody w rozpoznaniu wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że brak akt archiwalnych nie może stanowić podstawy do wydania decyzji odmownej. Obowiązkiem organu jest zebranie materiału dowodowego celem wydania decyzji poprzez odtworzenie akt wywłaszczeniowych, wysłuchanie świadków oraz przesłuchanie stron postępowania. W niniejszej sprawie organ nie przesłuchał nawet samego wnioskodawcy. Powyższe powoduje, że można organowi postawić zarzut, iż nie zbadał wszechstronnie sprawy i że nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem rozpoznania Sądu jest decyzja Wojewody z 10 lipca 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, z 15 października 2019 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w G. oznaczonej jako działka nr [..], obręb [..], o pow. 723 m2.
Kwestią sporną między stronami jest prawidłowość ustaleń organu odwoławczego co do okoliczności, iż poprzednicy prawni skarżącego nie byli właścicielami terenu oznaczonego obecnie jako działka nr [..]. Działka ta zdaniem organu nie mieści się w obszarze działki o nr [..] z obrębu [..], wywłaszczonej na mocy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.
Organ ustalił tą okoliczność dokonując zestawienia archiwalnych map (karty 313 i 314), fragmentu planu [..], stanowiącego załącznik zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej nr [..] mapy zatytułowanej "Analiza zagospodarowania terenu dla działek [..]-[..]" i aktualnej mapy.
Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, iż ustalenia te nie są prawidłowe, a działanie organu w tym zakresie narusza przepisy art. 7, 77, 80 oraz 107 § 3 k.p.a.
Zauważyć bowiem należy, iż na znajdujących się w aktach sprawy mapach brak oznaczenia granic działki o nr [..] jak również zestawienia granic tej działki z granicami działki wcześniej oznaczonej nr [..]. Jedynie na mapce poglądowej sporządzonej w oparciu o mapy (karta 314) fragmentu planu [..] dopisano odręcznie "nr [..]" poza obszarem wywłaszczonej działki.
W ocenie Sądu organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy. Nie podjął bowiem wszelkich czynności do tego niezbędnych celem jej załatwienia.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w ocenie Sądu nie wskazuje w sposób przekonujący na prawidłowość stanowiska organu. Brak ustalenia dotyczącego położenia działki nr [..] (określenia jej granic na mapie z zasobu geodezyjnego) w stosunku do wywłaszczonej działki o nr [..] nie pozwala na ocenę dokonaną przez Wojewodę.
W niniejszej sprawie należy rozważyć też, czy ustalenie wzmiankowanych okoliczności nie wymaga przeprowadzenia ekspertyzy geodezyjnej, albowiem następujące po wywłaszczeniu liczne zmiany geodezyjne dotyczące obszaru wcześniej wywłaszczonej nieruchomości i jej sąsiedztwa znacznie komplikują ustalenie stanu faktycznego niezbędnego do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Jednocześnie Sąd podziela stanowisko Wojewody dotyczące konieczności uwierzytelnienia kserokopii postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 25 marca 1954 r., sygn. akt [..], zgodnie z którym spadek po zmarłym w dniu 22 stycznia 1954 r. W. S. nabyli: M.S., H.S., J. S. i K. S. - każdy po 1/4 części spadku. Powyższe postanowienie legitymizuje skarżącego do wniesienia żądania skierowanego do organu. Zatem w jego interesie leży właściwe udokumentowanie tej okoliczności. Natomiast nieuwierzytelniona kserokopia orzeczenia nie może być uznana za dokument uzasadniający prawo do żądania zwrotu nieruchomości.
W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i stąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o uchyleniu decyzji organów obydwu instancji. O kosztach obejmujących wpis od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 cytowanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).