Uzasadnienie
J. i S. K. złożyli w dniu 24 października 2008 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż pozostają w bardzo trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej. Jedynym dochodem trzyosobowej rodziny są pobory S. K. w wysokości ok. 3 tys. netto. J. K. nie pracuje, przedłożyła zaświadczenie z Urzędu Pracy o pozostawaniu osoba bezrobotna od listopada 2006r. Dorosła 25 letnia córka również nie pracuje. Jedyny majątek jaki posiada rodzina to dom mieszkalny położonego w S. o pow. 155 m2.
Skarżący nie posiadają żadnych środków finansowych, które mogliby przeznaczyć na pokrycie kosztów związanych z niniejszym postępowaniem w związku z czym wniosek o całkowite zwolnienie z ponoszenia kosztów niniejszego postępowania uważają za zasadny.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. Mając na względzie fakt, że wniosek dotyczy jedynie zwolnienia z kosztów sądowych, Sąd rozważał tylko, czy spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku PPF i załączonych dokumentach, Sąd uznał, iż J. i S. K. nie mają realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej córki.
Wobec powyższego, Sąd podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.