Uzasadnienie
Wojewoda, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzją z dnia 8 grudnia 2000 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta z dnia 18 lipca 2000 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi – Zrzeszeniu A w T. pozwolenia na budowę – modernizację istniejącej wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. W. S. [...] w T.. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie podmiotowi legitymującemu się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przy czym realizacja inwestycji na nieruchomości objętej współwłasnością wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. Powyższe wymogi nie zostały spełnione, gdyż inwestor nie legitymował się ww. prawem, a zgodę na planowaną przebudowę instalacji gazowej wyraziła tylko część współwłaścicieli.
W celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), decyzją z dnia 20 lutego 2001 r., nr [...] zobowiązał Zrzeszenie A w T. do przedłożenia zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości położonej w T. przy ul. W. S. [...] na wykonaną częściowo wymianę wraz z modernizacją wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, w terminie do 15 kwietnia 2001 r. Powyższe obowiązki nałożone zostały na zrzeszenie w związku z ustaleniami, że jako inwestor wykonuje roboty budowlane bez zgody wszystkich współwłaścicieli budynku. Organ wskazał również, że Wojewoda stwierdził nieważność ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie, której są prowadzone prace modernizacyjne.
Decyzją z dnia 10 października 2001 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), zobowiązał – tym razem wymienionych współwłaścicieli budynku przy ul. W. S. [...] w T. – do przedłożenia zgód na wykonaną częściowo wymianę wraz z modernizacją instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, w terminie do 15 listopada 2001 r.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., decyzją z dnia 10 stycznia 2002 r., nr [...] z urzędu stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia 10 października 2001 r. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja dotyczy sprawy, która została już rozstrzygnięta przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją ostateczną z dnia 20 lutego 2001 r. Zarzucił także organowi, że w żaden sposób nie ustosunkował się do kwestii niewywiązania się przez Zrzeszenie A w T. z nałożonego już w tym przedmiocie obowiązku.
W związku z niewykonaniem przez Zrzeszenie A w T. nałożonych na niego obowiązków, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, decyzją z dnia 21 stycznia 2002 r., nr [...] nakazał Zrzeszeniu A w T. przywrócenie do stanu poprzedniego wewnętrznej instalacji gazowej wykonanej w części lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w T. przy ul. W. S. [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Zrzeszenie A w T., wskazując, że w wielu orzeczeniach Sądu Najwyższego prace związane z modernizacją i ulepszeniem budynku uznano za czynności zwykłego zarządu. Przeprowadzenie robót w tym zakresie nie wymaga zatem zgody wszystkich współwłaścicieli. Odwołujący się podniósł także, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie w sprawie ze skargi zrzeszenia na decyzje stwierdzające nieważność ostatecznej decyzji, którą zatwierdzono projekt budowlany oraz udzielono inwestorowi pozwolenia na modernizację wewnętrznej instalacji gazowej, w związku z czym wniesiono o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.
W tym miejscu w kwestii decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę-modernizację istniejącej wewnętrznej instalacji gazowej wskazać należy, co następuje:
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku Zrzeszenia A w T. o stwierdzenie nieważności powołanej już decyzji Wojewody ego z dnia 8 grudnia 2000 r., podzielił w całości argumentację wojewody i decyzją z dnia 30 kwietnia 2001 r., nr [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności.
Zrzeszenie A w T. zwróciło się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w wyniku, którego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 5 lipca 2001 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 30 kwietnia 2001 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.
Obydwie decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na skutek skargi wniesionej przez Zrzeszenie A w T., zostały uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 czerwca 2003 r., sygn. akt IV SA 3785/01.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 24 września 2003 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody ego z dnia 8 grudnia 2000 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. decyzją z dnia 12 grudnia 2003 r. nr [...] utrzymał własną decyzję z 24 września 2003r. w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Wojewody ego z dnia 8 grudnia 2000 r. nie narusza prawa w stopniu umożliwiającym stwierdzenie jej nieważności.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wniosło Zrzeszenie A w T., która wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 168/04 została oddalona.
Wracając do kwestii odwołania Zrzeszenia A w T. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia 21 stycznia 2002 r., nr [...] nakazującej Zrzeszeniu A w T. przywrócenie do stanu poprzedniego wewnętrznej instalacji gazowej należy wskazać co następuje:
Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 27 lutego 2002 r., nr [...] – działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. – uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia 21 stycznia 2002 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie ustalił, jaki był stan techniczny poprzedniej (modernizowanej) instalacji gazowej, czy odpowiadała ona obowiązującym przepisom, a także czy po wykonaniu nałożonego na zrzeszenie obowiązku, będzie możliwym dopuszczenie jej do użytkowania. Wyjaśnienie powołanych okoliczności wymaga przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji dodatkowego postępowania. Wskazał, że w związku z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., dlatego też powiatowy inspektor nadzoru budowlanego winien rozważyć, czy nie należy zawiesić postępowania do czasu rozpoznania sprawy przez sąd.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosły J. M., B. Z. i M. Z., podnosząc, że w dniu 8 lutego 2001 r. przeprowadzona została przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. kontrola budynku podczas, której inspektorzy mogli dokonać ustaleń dotyczących stanu technicznego w dalszym ciągu istniejącej instalacji gazowej. Natomiast w wyniku dotychczasowych kontroli instalacji gazowej, które odbywają się każdego roku, nie stwierdzono jej wadliwości. Podkreślił, że posiadają większą część udziałów w nieruchomości wspólnej, którą to okoliczność – ich zdaniem – organy całkowicie pomijają.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odsyłając do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola zgodności zaskarżonej decyzji z prawem dokonywana jest przez Sąd w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie orzekania przez organy administracji.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kasacyjna decyzja organu II instancji nie narusza prawa.
Przede wszystkim trzeba wskazać, że każda decyzja, a w szczególności decyzja nakładająca obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego wewnętrznej instalacji gazowej powinna być tak sformułowana by nie stwarzać żadnych wątpliwości co do sposobu i zakresu wykonania tego obowiązku. W tym zaś celu niezbędne byłoby dokładne ustalenie w jaki sposób została wykonana nowa część instalacji i jaki to wykonanie wywarło wpływ na odłączoną (odciętą) część "starej instalacji". W konsekwencji chodzi o ustalenie czy możliwe jest uruchomienie "starej instalacji" przez proste podłączenie jej do instalacji przy kurku głównym, czy niezbędne jest przy tym odcięcie "nowej instalacji"(ewentualnie jej usunięcie), czy konieczna jest wymiana całości czy fragmentów "starej instalacji". Chodzi zatem o sprawdzenie i ustalenie w jaki sposób należałoby przywrócić poprzedni stan wewnętrznej instalacji gazowej. Nadto wykonanie tych czynności jest niezbędne ze względu na bezpieczeństwo mieszkańców.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielając stanowisko organów dotyczące konieczności przywrócenia poprzedniego stanu przedmiotowej instalacji, uznaje za trafne i zgodne z prawem rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Konieczność wykonania wskazanych czynności obejmuje taki zakres, który zasadnym czyni przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji – zgodnie z treścią przepisu art. 138 § 2 K.p.a.
Mająca uwadze wyżej wskazane względy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.