Uzasadnienie
H. K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe lub całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Źródłem dochodów małżonków są ich emerytury w łącznej kwocie 2 846,14 zł netto miesięcznie (wysokość dochodów została zobrazowana na wyciągach z kont bankowych – k. 19, 21i 23 akt sprawy). Wnioskodawczyni wskazała, że jest właścicielką domu o powierzchni 113,8 m2 wraz z działką o powierzchni 2 667 m2. Poza tym, nie posiada żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że na wydatki związane z opłatami za media wydaje miesięcznie około 830 zł. Ponadto, wraz z mężem spłaca kredyt, którego miesięczna rata stanowi około 1 100 zł (kwota kredytu również zobrazowana została na załączonych do akt wyciągach z osobistego konta bankowego wnioskodawczyni – k. 22, 24 akt).
Oboje małżonkowie poważnie chorują (co wynika z przedłożonych do akt kart informacyjnych dotyczących leczenia szpitalnego męża wnioskodawczyni – k. 25-29 oraz z orzeczenia o niepełnosprawności skarżącej – k. 30 akt), więc spore kwoty zmuszenia są przeznaczać na leki. W związku ze zbliżającą się zimą małżonkowie będą musieli także ponieść koszt zakupu opału, którego wnioskodawczyni nie uwzględniła w wyliczeniu wydatków miesięcznych, przedstawionym na formularzu PPF.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.
W ocenie referendarza, wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie, przez zwolnienie z obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od niniejszej skargi. Referendarz uwzględnił przy tym fakt, że wnioskodawczyni wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dwie skargi, od których wpis wynosi łącznie 1 000 zł. Oceniając złożony wniosek ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, a zatem nie ma nikogo na utrzymaniu. Małżonkowie osiągają stałe dochody w postaci emerytur na poziomie około 2 800 zł netto. Ponadto, wnioskodawczyni jest właścicielką domu o powierzchni ponad 113 m2 wraz z gruntem o powierzchni 2667 m2.
Biorąc pod uwagę wysokość dochodów gospodarstwa domowego wnioskodawczyni na tle jej miesięcznych zobowiązań związanych z koniecznością ponoszenia opłat za media oraz spłatą kredytu, a także obowiązku uiszczenia wpisów od dwóch wniesionych skarg, uwzględniono jej wniosek przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu od niniejszej skargi, który wynosi 500 zł. W ocenie referendarza brak jest podstaw, by uwzględnić wniosek skarżącej w całości poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych, gdyż posiada ona majątek w postaci domu, osiąga wraz z mężem stałe miesięczne dochody, których wysokość nie jest najniższa (łącznie ponad 2 800 zł miesięcznie), nie ma nikogo na utrzymaniu, co pozwala jej - jeśli weźmie się pod uwagę fakt zwolnienia od połowy wpisu – na partycypowanie w pozostałych kosztach sądowych w sprawie.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.