Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 lipca 2013 r. nr [[...]] Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta, wykonującego zadanie starosty z zakresu administracji rządowej, z dnia 7 lutego 2012 r. nr [[...]] o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz A. O., I. O. i J. O. za nieruchomość położoną w S. przy ul. Z., oznaczoną jako działka nr [[...]] wydzieloną z działki nr [[...]], która przeszła na własność Gminy Miasta na mocy art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną(Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) i umorzył w całości postępowanie prowadzone przed organem pierwszej instancji. Decyzja powyższa została doręczona skarżącym A. O. i I. O. reprezentowanym przez Z. O. w dniu 22 lipca 2013 r., natomiast skarżącemu J. O. w dniu 5 sierpnia 2013 r.
W dniu 5 września 2013 r. J. O., A. O. i I. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną decyzję Wojewody. Skarga podpisana została przez radcę prawnego Z. O., powołującego się pełnomocnictwo udzielone przez skarżących A. O. i I. O. oraz osobiście przez J. O. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 października 2013 r. pełnomocnik skarżących A. O. i I. O. został wezwany do złożenia pełnomocnictw procesowych do działania w ich imieniu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik złożył do akt sprawy pełnomocnictwo do działania w imieniu A. O. i I. O., udzielone mu jako teściowi skarżącej A. O. i ojcu skarżącego I. O., z którego wynika pełnomocnictwo do zarządu majątkiem małżonków O. oraz umocowanie na czas nieokreślony do reprezentacji przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej, sądami w zakresie zarządu i administrowaniem całym majątkiem, w szczególności udziałem w prawie własności nieruchomości położonej w S. przy ul. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, postanowieniem, które może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3).
Termin określony przez ustawodawcę w powołanym przepisie jest terminem ustawowym, nie może być zatem dowolnie skracany, ani przedłużany zarówno z urzędu, jak i na żądanie strony postępowania.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została występującemu w sprawie pełnomocnikowi skarżących A. O. i I. O. w dniu 22 lipca 2013 r., a zatem termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie upływał w dniu 21 sierpnia 2013 r. W przedmiotowej sprawie termin ten nie został dochowany, bowiem skarga została nadana przez pełnomocnika skarżących do organu w urzędzie pocztowym w dniu 5 września 2013 r.
Z tych przyczyn skarga A. O. i I. O. podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd na marginesie zwraca uwagę, że z treści złożonego pełnomocnictwa nie wynika, że udzielone zostało Z. O. jako radcy prawnemu. Tym samym wymieniony może występować przed sądem administracyjnym wyłącznie jako pełnomocnik procesowy I. O., będąc jego ojcem. Przepis art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyklucza zaś, aby mógł być pełnomocnikiem strony niebędąc jej rodzicem, małżonkiem, rodzeństwem, bądź przysposabiającym. Skoro zatem Z. O. nie złożył pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu jako radcy prawnemu, nie może w niniejszej sprawie występować jako pełnomocnik procesowy A. O.