Uzasadnienie
W postanowieniu z 20 grudnia 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji w części obejmującej obciążanie skarżącego kosztami za wydane postanowienie oraz wezwanie do uiszczenia grzywny na wskazane konto i do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, zaś w punkcie 2 uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej nałożenia na skarżącego grzywny w wysokości 44071,06 zł i nałożył na niego grzywnę w kwocie 43588,58 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku garażu usytuowanego na działce nr [...] w B., gmina S., określonego w tytule wykonawczym z 18 maja 2012 r. nr [...].
W skardze na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżący sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżących, wykonanie tegoż postanowienia przed ogłoszeniem wyroku przez sąd administracyjny mogłoby narazić go na wyrządzenie znacznej szkody i spowodować skutki finansowe dla jego rodziny niemożliwe do odwrócenia w postaci wyegzekwowania grzywny orzeczonej w postanowieniu. Skarżący napisał, że przystąpił do dokonania rozbiórki sposobem gospodarczym, w taki sposób aby odzyskać wszystkie materiały budowlane (dachówki, cegły), jednak prace przeciągnęły się Aktualnie, obowiązek rozbiórki został w całości wykonany, brak jest więc podstaw do orzekania o grzywnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Skarżący, składając w sądzie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, winni wszakże wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem, poza samym sformułowaniem wniosku i powołaniem się na okoliczność spowodowania \znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków finansowych na skutek wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący nie uzasadnili swojego wniosku w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Fakt, iż zaskarżone postanowienie dotyczy grzywny w celu przymuszenia nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania tegoż aktu. Zasadność wstrzymania takiego postanowienia uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych aktów, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzależnionych w analizowanym wypadku przede wszystkim od sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżących.
W ocenie Sądu, skarżący w żaden sposób nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Skarżący nie uwiarygodnili, ażeby brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w ich majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym, lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie opisali swojej sytuacji majątkowej ani dochodowej w kontekście ciążącego na nich zobowiązania do uiszczenia kwoty grzywny, a w takich okolicznościach gołosłowne jest twierdzenie o wyrządzeniu znacznej szkody na skutek wykonania postanowienia w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Podkreślić należy, że przesłanką wstrzymania wykonania aktu nie jest wskazana przez skarżącego w skardze przesłanka "przedwczesności" wykonania postanowienia nakładającego obowiązek uiszczenia grzywny zanim orzeczenie w tej mierze wyda sąd administracyjny. Przesłanki te bowiem, jak wskazano powyżej, reguluje cytowany wyżej art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wskazać też przy tym należy, że co do zasady wykonaniu podlegają ostateczne decyzje i postanowienia, wydane przez organy administracji, a jedynie wyjątkowo – na mocy wskazanego art. 61 § 3 cytowanej ustawy – sąd - na wniosek strony - może wstrzymać wykonanie takich aktów. Postępowanie sądowoadministracyjne, w toku którego sąd bada legalność wydanych aktów administracyjnych, nie ma zatem wpływu na wykonalność rozstrzygnięć organów administracji, z wyjątkiem wynikającym z regulacji art. 61 cytowanej ustawy.
W ocenie sądu zatem, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał istnienia w odniesieniu do swojej sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem.
Na marginesie jednak można wskazać skarżącemu, że zgodnie z art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012, poz. 1015 – tekst jedn. ze zm.) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. Oznacza to, że w sytuacji wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym zobowiązany powinien poinformować o tej okoliczności organ egzekucyjny, co skutkuje brakiem podstaw do ściągnięcia grzywny w celu przymuszenia.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.