Uzasadnienie
Skarżąca R. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 31 marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej.
Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1279 ze zm./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie natomiast do art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponownie rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 52§ 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo prawidłowego jej pouczenia zawartego w decyzji z dnia 31 marca 2005r. W decyzji tej bowiem, w jej uzasadnieniu, organ wskazał, że nie przysługuje od niej odwołanie w toku instancji, lecz strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji złożyć do organu wydającego tę decyzję o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca z pominięciem trybu postępowania opisanego w uzasadnieniu decyzji wystąpiła ze skargą do Sądu.
W tym stanie rzeczy wniesienie skargi z pominięciem przedstawionego trybu postępowania narusza powołany przepis art. 52§1 w związku z art.52§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę działając na mocy art. 58§1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Nadto działając na mocy art. 222cyt. ustawy Sąd nie żądał opłaty od skargi uznając z przyczyn wyżej przedstawionych, że skarga podlega odrzuceniu.