Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą nr XVI/12/2015 z dnia 14 grudnia 2015 r. Rada Miasta zmieniła uchwałę własną z dnia 23 lutego 2015 roku w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych, będących w zasobie Gminy Miasta oraz udzielenia bonifikat od ceny sprzedaży na rzecz najemców lokali mieszkalnych.
W dniu 12 października 2017 r. skargę na powyższą uchwałę wniosła G. D., zarzucając podjęcie przedmiotowej uchwały z rażącym naruszeniem przepisów prawa wskazanych w skardze.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 6 grudnia 2017 r. (vide k. 26 akt) skarżąca została wezwana do wyjaśnienia - w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracała się do Rady Miejskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą.
W zakreślonym terminie - w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2017 r. (vide k. 33 i verte akt) - skarżąca oświadczyła, że w jej ocenie samo złożenie przez nią skargi wraz z wnioskiem o autokontrolę organu wyczerpało jej obowiązek wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Powołane wyżej brzmienie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy - obowiązujące do dnia 1 czerwca 2017 r. - ma zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 roku. Przepis ten stanowi, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W art. 2 pkt 1 lit a ww. ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. dokonano zmiany art. 101 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z zacytowanymi powyżej przepisami, w tym art. 101 ust. 1 ustawy, warunkiem koniecznym dla dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy podjętą przez 1 czerwca 2017 roku jest uprzednie bezskuteczne wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia. Wezwanie takie może być wniesione w każdym czasie, ale dopiero jego dokonanie otwiera drogę do kontroli sądu administracyjnego nad zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy bez wyczerpania trybu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia skutkuje odrzuceniem skargi przez ten sąd jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.
- – w skrócie jako "p.p.s.a."/ (por. m.in. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481).
Z treści pisma procesowego skarżącej z dnia 18 grudnia 2017 r. wynika, że G. D. – przed wniesieniem skargi, nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego w jej ocenie zaskarżoną uchwałą. Tym samym skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia uchwały organu gminy wynikającego z art. 101 ust. 1 ustawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
- - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy, skargę odrzucił.