Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 roku, sygn. akt II SA/Gd 754/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozstrzygnął sprawę ze skargi B. P., E. S., G. N. i K. G. na uchwałę Rady Gminy z dnia 30 czerwca 2011 roku, nr XI/100/2011 w sprawie uchwalenia ZMIANY - aktualizacji "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [..]".
Pismem z dnia 7 grudnia 2016 roku skarżący wnieśli o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej zaistniałej w punkcie pierwszym sentencji powyższego wyroku wskazując, że błędnie wskazano w niej numer jednej z działek będących przedmiotem postępowania, tj. zamiast numeru "[..]", podano numer "[..]".
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)
- - dalej jako "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, a więc także po uprawomocnieniu się wyroku. W konsekwencji należy też przyjąć, że sprostowanie może nastąpić na wniosek strony, z którą to sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki sądu. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).
W związku z powyższym, w ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że przedmiotem postępowania była m.in. działka o numerze [..], nie zaś działka o numerze [..]. Wskazują na to jednoznacznie m.in. wydruki z ksiąg wieczystych stanowiące załącznik do skargi oraz wyrys z mapy ewidencyjnej znajdujący się w aktach sądowych – k. 105. Zamieszczone w sentencji wyroku z dnia 30 grudnia 2013 roku, sygn. akt II SA/Gd 754/13 niewłaściwe oznaczenie numeru powyższej działki stanowiło zatem oczywistą omyłkę sądu, którą należało sprostować.
Błędne oznaczenie tej działki było również kilkukrotnie przywoływane przez sąd w uzasadnieniu wyroku, dlatego także te oczywiste omyłki podlegają z urzędu sprostowaniu niniejszym postanowieniem.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 2