Uzasadnienie
G. i R. W. wnieśli skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lipca 2008 roku, którą odmówiono skarżącym odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki i nie zezwolono na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w B., gmina K. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oparty na treści art. 61 § 2 pkt 1 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając to żądanie wyjaśnili, że: "w przypadku jej wykonania, zostanie wyrządzona skarżącym znaczna szkoda moralna jak i materialna oraz nastąpią trudne do odwrócenia skutki z uwagi na fakt pozbawienia skarżących miejsca letniego wypoczynku i skazanie ich na niemożliwość jakiegokolwiek innego wypoczynku z uwagi na fakt, że oboje są w wieku poprodukcyjnym a ich dochody wydawane są przede wszystkim na leczenie, ponadto obiekt, który ma być rozebrany nie stanowił dla nikogo zagrożenia, oraz nie grozi katastrofą budowlaną, więc jego pozostawienie nie przyczyni się do poniesienia niepotrzebnych szkód materialnych i moralnych."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji, którą utrzymano w mocy decyzję I-instancyjną o odmowie odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki i odmowie zezwolenia na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej.
W ocenie Sądu ani charakter zaskarżonej decyzji organu II instancji, ani twierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku, nie przemawiają za wstrzymaniem jej wykonania.
W doktrynie jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122; komentarz T. Woś do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz" LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296; komentarz B. Dauter do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w: B. Dauter, B. Gruszyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydanie II, Zakamycze, Kraków 2006, str. 160).
Zaskarżona decyzja organu II instancji nie posiada tak rozumianej cechy wykonalności. Istotą jej jest odmowa odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki. Rozstrzygnięcie tego rodzaju nie nadaje się do wykonania zarówno w sposób dobrowolny, czy też w drodze egzekucji, stwierdza bowiem jedynie pewien stan faktyczny i prawny.
Sąd zważył również, iż istotą instytucji ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wydana w niniejszej sprawie decyzja organu II instancji – w ocenie Sądu - tego typu zagrożeń nie powoduje. Wskazane w uzasadnieniu wniosku okoliczności dotyczą bowiem nie skutków wykonania zaskarżonej decyzji lecz ewentualnych następstw wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego obiektu, które to rozstrzygnięcie nie jest objęte zakresem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek strony skarżącej za bezzasadny i na podstawie wskazanych powyżej przepisów, a w szczególności art. 61 § 3 ustawy – p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.