Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 czerwca 2013 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. w piśmie z 26 czerwca 2013 r. poinformowała sąd, że w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony radca prawny A. B. W wyroku WSA w Gdańsku z 24 kwietnia 2013 r. skarga w niniejszej sprawie została oddalona.
W dniu 1 sierpnia 2013 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku dołączył odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku Sądu z 24 kwietnia 2013 r., podjętego w niniejszej sprawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 490 – tekst jedn.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonane czynności - ze względu na to, że wyznaczony został już po zakończeniu postępowania w I instancji - przysługuje w wysokości 180 zł (75 % stawki), co po podwyższeniu o 23% stawką podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.
Z tych względów, na mocy wyżej wymienionych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.