Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę Z. K. z uwagi na nieuiszczenie w terminie należnego wpisu sądowego.
W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący został zobowiązany (zarządzeniem z dnia 30 listopada 2007 roku) do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis przedmiotowego zobowiązania została wysłana skarżącemu na adres wskazany w skardze. Zawiadomienia o tym, iż przesyłka znajduje się na poczcie, gdzie można ją odebrać, dwukrotnie pozostawiano w skrzynce na korespondencję adresata – pierwszy raz w dniu 18 grudnia 2007 roku, a drugi w dniu 28 grudnia 2007 roku. Ponieważ skarżący nie zgłosił się na pocztę po jej odbiór, przesyłka została zwrócona przez pocztę do nadawcy z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie" w dniu 8 stycznia 2008 roku.
Sąd wyjaśnił także, iż odpis zarządzenia z dnia 30 listopada 2007 roku został uznany za doręczony skarżącemu ze skutkiem na dzień 4 stycznia 2008 roku, na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zastosowanego zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 roku, sygn. akt P 13/05 (OTK-A 2006/2/20). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem skarżącemu w dniu 11 stycznia 2008 roku, a skarżący uiścił wpis dopiero w dniu 14 stycznia 2008 roku, a więc po upływie terminu zakreślonego w ww. zarządzeniu.
Odpis postanowienia z dnia 30 stycznia 2008 roku został doręczony skarżącemu w dniu 7 lutego 2008 roku.
W dniu 11 lutego 2008 roku Z. K. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie uiścił wpisu sądowego w zakreślonym terminie z uwagi na przebywanie w okresie od dnia 18 grudnia 2007 roku do dnia 8 stycznia 2008 roku poza miejscem zamieszkania. Wyjaśnił także, iż o nadejściu listu poleconego zawierającego odpis zarządzenia z dnia 30 listopada 2007 roku dowiedział się dopiero po powrocie. Przy czym informację o nadawcy listu, tj. Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku, uzyskał dopiero w dniu 11 stycznia 2008 roku i w tym samym dniu, w informacji sądowej, ustalił czego dotyczyła przesyłka. Skarżący podniósł nadto, że niezwłocznie po uzyskaniu ww. informacji wpis został uiszczony przez jego zięcia – W. W., przy czym "transakcję zrealizowania przelewu zaksięgowano (...) w dniu 14 stycznia 2008 roku".
Rozpoznając wniosek skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Jak z powyższego wynika, przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są:
- ▪ zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- ▪ uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,
- ▪ dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
Skarżący uiścił wpis od skargi przy pomocy osoby trzeciej sądząc, iż dokonuje tego w wyznaczonym terminie. Z treści postanowienia z dnia 30 stycznia 2008 roku o odrzuceniu skargi, którego odpis został doręczony Z. K. w dniu 7 lutego 2008 roku, skarżący dowiedział się, iż wpis został uiszczony po upływie wyznaczonego terminu. Należało zatem uznać, że wniosek o przywrócenie terminu - nadany przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 11 lutego 2008 roku, został złożony w terminie.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił jednak, jak wymaga tego art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu tj. nie wykazał aby po jego stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu jest jednym z warunków jego przywrócenia. Przy czym winę należy oceniać w sposób obiektywny - wymagając od strony postępowania szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, aby w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych strona zachowała szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. O braku zaś winy można mówić gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W niniejszej sprawie – zdaniem Sądu - nie można uznać, by po stronie skarżącego wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca mu zachowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż skarżący przebywał w okresie od 18 grudnia 2007 roku do 8 stycznia 2008 roku poza miejscem zamieszkania, zaś w dniu 11 stycznia 2008 roku uzyskał informację, iż w niniejszej sprawie został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wykonaniu powyższego zobowiązania, posługując się osobą trzecią, uiścił wpis w dniu 14 stycznia 2008 roku, a więc po upływie terminu do jego uiszczenia.
Skarżący wniósł skargę w niniejszej sprawie w dniu 17 października 2007 roku (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), zatem miał świadomość, że po tej dacie będą podejmowane przez Sąd istotne czynności zmierzające do jej rozpoznania. W związku z tym skarżący, opuszczając na okres od dnia 18 grudnia 2007 roku do dnia 8 stycznia 2008 roku miejsce zamieszkania, którego adres wskazał w skardze jako adres do korespondencji, winien był – zdaniem Sądu - dołożyć należytej staranności i podjąć odpowiednie czynności umożliwiające mu odebranie bez przeszkód korespondencji kierowanej do niego przez Sąd. Skoro skarżący przebywał przez okres trzech tygodni poza stałym miejscem zamieszkania, w jego interesie było takie zorganizowanie odbioru korespondencji, aby uniknąć ewentualnych ujemnych skutków procesowych związanych z niemożnością osobistego doręczenia jej skarżącemu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2004 roku, sygn. akt I SA/Sz 666/04, nie publ.).
Należy w tym miejscu wskazać także, iż pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 roku, sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Skarżący - upoważniając swego zięcia do uiszczenia wpisu, winien był zobowiązać go do dokonania tej czynności bez zbędnej zwłoki. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż skarżący dowiedział się o obowiązku uiszczenia wpisu w dniu 11 stycznia 2008 roku, tj. w ostatnim dniu terminu wyznaczonego do jego zapłaty. Gdyby przelew został dokonany niezwłocznie tego samego dnia, wpis zostałby uiszczony w terminie. Zięć skarżącego wykonał go jednak dopiero 14 stycznia 2008 roku, a więc już po terminie. Niezachowanie należytej staranności przez osobę upoważnioną do uiszczenia wpisu obciążyło samego skarżącego.
Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił aby w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.