Uzasadnienie
3 II SA/Gd 783/03
Zaskarżoną decyzją z dnia 12 maja 2003 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA oraz art. 13 ust. 2 i ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j. t. Dz. U. Nr 58 poz. 514 z 2003 r. ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 16 kwietnia 2003 r. o utracie przez R. G. statusu osoby bezrobotnej od dnia 8.04.2003 r. na 3 miesiące z powodu nieusprawiedliwionego niestawiennictwa w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy [...].
Jak ustaliły organy - co wynika z uzasadnień decyzji – R. G. zarejestrowany został w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku w dniu 18 sierpnia 2000 r.
W ramach obowiązków ciążących na osobie bezrobotnej, R. G. zobowiązany został do stawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] w dniu 8 kwietnia 2003 r. celem potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.
Wezwanie do stawiennictwa bezrobotny potwierdził osobiście podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jednak w oznaczonym terminie R. G. nie stawił się w Urzędzie i nie powiadomił w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
W takiej sytuacji, zgodnie z art. 13 ust. 2 i 3 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu przeciwdziałaniu bezrobociu, organ I instancji pozbawił R. G. statusu bezrobotnego na okres trzech miesięcy od dnia niestawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] tj. od dnia 8.04.2003 r.
Przyjęcie do wiadomości terminu stawiennictwa bezrobotny potwierdził w dniu 28.03.2003 r., przyczyn niestawiennictwa R. G. nie usprawiedliwił ani w ciągu 5 dni od upływu terminu ani nawet w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W skardze na opisane decyzje R. G. wniósł m. in. o "uchylenie treści decyzji z dnia 12 maja 2003 r. i utrzymanie w mocy treści pozwu skarżącego wniesionego do Sądu Rejonowego w G.".
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Organy do spraw zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu wykonują swoje zadania na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (publ. jw.) i przepisów wykonawczych.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy rejonowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i inne osoby poszukujące pracy oraz prowadzą karty rejestracyjne tych osób, a bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego rejonowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.
Z przedstawionych Sądowi akt sprawy ze skargi R. G. wynika, że skarżący, zarejestrowany jako bezrobotny w dniu 18 sierpnia 2000 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] zobowiązany został do stawienia się w dniu 8 kwietnia 2003 r. w Urzędzie w pok. 220 w godz. 8-11 celem potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji.
Pismo wzywające skarżącego do stawiennictwa zawierało również informację, że niestawienie się w wyznaczonym terminie i niepowiadomienie w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa spowoduje utratę prawa do zasiłku i pozbawienie statusu osoby bezrobotnej oraz - że wszystkie inne wyznaczone terminy stawiennictwa w PUP są nadal obowiązujące (dowód: odpis pisma z dnia 21.03.2003 r. w aktach adm.).
Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 28 marca 2003 r. (dowód:
potwierdzenie odbioru pisma w aktach administr.).
Na piśmie z dnia 21.03.2003 r. widnieje notatka inspektora PUP [...], że skarżący nie stawił się w wyznaczonym terminie.
W takiej sytuacji, zgodnie z art. 13 ust. 3 pkt 5 cyt. wyżej ustawy z dnia 14 grudnia o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w G., działający w imieniu Prezydenta Miasta [...], orzekł decyzją z dnia 16 kwietnia 2003 r., że na mocy przytoczonego przepisu ustawy, pozbawia statusu bezrobotnego skarżącego, który nie stawił się w wyznaczonym terminie w Urzędzie i nie powiadomił w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego nastąpiło na okres 3 miesięcy od dnia 8 kwietnia 2003 r. tj. od dnia niestawiennictwa w Urzędzie.
Z akt wynika, że dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji tj. w piśmie z dnia 23 kwietnia 2003 r. skarżący wspomniał o "istotnym niedowładzie, mniemam, że czasowym, stawów kończyn dolnych", nie podając jednak, czy okoliczność ta odnosi się do terminu stawiennictwa w organie I instancji (tj. - 8.04.2003 r.) i nie dokumentując ani nie rozwijając w żaden inny sposób przytoczonego określenia.
Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej na przewidziany w cytowanym art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy 3-miesięczny okres.
Do skargi, w której skarżący wnosił o "uchylenie treści decyzji Wojewody Pomorskiego i utrzymanie merytoryki zawartej w pozwie do sądu cywilnego", skarżący dołączył m. in. kserokopie zaświadczeń lekarskich dokumentujących schorzenia stawów kolanowych skarżącego i niezdolność do pracy styczniu i kwietniu 2003 r.
Skarżący nie dowiódł ani nie uprawdopodobnił, a nawet nie powoływał się na fakt przedłożenia tych zaświadczeń w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] w dniu 8 kwietnia 2003 r. lub w ciągu 5 dni od tej daty.
Kserokopia dokumentów, o której mowa, opatrzona jest pieczęcią wpływu (również w kserokopii) do Kancelarii Powiatowego Urzędu Pracy w G. w dniu 16 maja 2003 r.
Oznaczać to może, że przedstawione przez skarżącego dokumenty wpłynęły do organu I instancji już po wydaniu decyzji odwoławczej, co oczywiście nie mogło mieć wpływu na treść rozstrzygnięć podjętych przez organy administracji w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę R. G., jako nieuzasadnioną, oddalił na podstawie art. 151 cyt. na wstępie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wyjaśnić również należy, że wniosek o "utrzymanie merytoryki" kserokopii pozwu skierowanego przez R. G. do Sądu Rejonowego w G. nie był przez Sąd rozpatrywany z powodu jego bezprzedmiotowości. Zgodnie z art. 133 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy /.../, a orzeka w granicach określonych zaskarżoną decyzją.