Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 października 2013 r. zobowiązano skarżącego K. J. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193).
W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie i rygor odrzucenia skargi (vide: zarządzenie k. 2).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (vide: k. 22), odpis zarządzenia doręczono na adres wskazany w skardze, w dniu 12 listopada 2013 r. należy zaznaczyć, że przesyłka była awizowana w dniu 28 października 2013 r., a następnie wydana R. J. (w miejscu zpo przeznaczonym dla odbioru przez upoważnionego pracownika), podpisującemu się jako "wspólnik". Oceniając skuteczność doręczenia sąd jednak wziął pod uwagę, że w sprawie o sygnaturze II SA/Gd 790/13 z odrębnej skargi, T. J., na tę samą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, odbiór odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu potwierdził również R. J. (podpisujący także w miejscu przeznaczonym dla "upoważnionego pracownika"), przy czym z adnotacji na przedniej stronie zpo wynikało, że odbioru przesyłki dokonał ojciec. W sprawie tej wpis został skutecznie uiszczony przez R. J., prowadzącego A. (vide: potwierdzenie odbioru i wpis w sprawie sygn. akt II SA/Gd 790/13, k. 23, 29).
Ponadto sąd ustalił z akt administracyjnych wspólnych dla obu skarg, że K. J. i T. J. są braćmi. Opisane okoliczności przemawiają za uznaniem skuteczności doręczenia w niniejszej sprawie odpisu zarządzenia z dnia 23 października 2013 r. K. J. w dniu 12 listopada 2013 r.
Termin uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął zatem w dniu 19 listopada 2013 r. i jak wynika z treści notatki urzędowej z dnia 13 grudnia 3013 r. (k.
- 24) należna opłata w niniejszej sprawie nie została uiszczona.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nieopłaconą skargę K. J. odrzucił.