Uzasadnienie
A Spółka Komandytowo-Akcyjna we W. wniosła skargę na opisane powyżej postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 13 września 2013 roku o umorzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 przedsięwzięcia polegającego na budowie pięciu sanitariatów wraz z zagospodarowaniem rekreacyjno-turystycznym i infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w obrębie nr [...] R. Zaskarżonym postanowieniem umorzono postępowanie prowadzone w trybie art. 98 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "ustawa".
Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy - po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000. Postanowienie to jest wydawane w ramach postępowania o wydanie jednej z decyzji o których mowa w art. 96 ust. 1 i 2 ustawy. Do postanowienia, o którym mowa w art. 98 ust. 1 ustawy, nie stosuje się przepisów art. 106 § 3, 5 i 6 k.p.a. (art. 98 ust. 8 ustawy), co oznacza m.in., że na postanowienie to stronie nie służy zażalenie. Jednocześnie do postanowienia wydanego na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy znajduje zastosowanie art. 142 k.p.a., zgodnie z którym postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca Spółka wystąpiła do Starosty z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę zespołu pięciu sanitariatów wraz z zagospodarowaniem rekreacyjno-turystycznym i infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w obrębie nr [...] R. Postępowanie w tej sprawie jest postępowaniem głównym, w ramach którego toczyło się postępowanie uzgodnieniowe, zakończone zaskarżonym postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Postępowanie główne kończy się wydaniem decyzji, która podlegać będzie zaskarżeniu w drodze odwołania. W odwołaniu tym strony postępowania, w tym skarżąca Spółka, będą mogły kwestionować zaskarżone postanowienie, albowiem na postanowienie to nie służy zażalenie.
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Jednakże kontrola sądu administracyjnego nie obejmuje całej działalności administracji publicznej. Ograniczenie jej zakresu wynika z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.
W myśl art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do właściwości sadów administracyjnych należy rozpoznawanie skarg na trzy kategorie postanowień wydawanych przez organy administracji publicznej: 1) postanowienia na które służy zażalenie, 2) postanowienia kończące postępowanie, 3) postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie należy do żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kategorii postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego.
Po pierwsze, jak już wyżej wykazano, na postanowienie to nie służy zażalenie, co wynika z art. 98 ust. 8 ustawy w zw. z art. 106 § 5 k.p.a.
Po drugie, zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ponieważ wydane zostało w trybie postępowania uzgodnieniowego, które jest przeprowadzane w ramach postępowania głównego, którym w przedmiotowej sprawie jest postępowanie o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę. Z tych samych względów, zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ponieważ rozstrzygnięciem tym jest decyzja kończąca postępowanie z wniosku o pozwolenie na budowę.
Należy również wyjaśnić, że błędne pouczenie, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, o przysługującym prawie jego zaskarżenia w drodze skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w świetle obowiązujących przepisów, nie tworzy uprawnienia do podjęcia czynności zgodnej z tym pouczeniem, a ocena dopuszczalności skargi mogła nastąpić wyłącznie na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że swoich praw strona będzie mogła dochodzić zaskarżając postanowienie objęte przedmiotową skargą w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie główne.
Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji.
Odnośnie zwrotu wpisu Sąd, na podstawie art. 232§ 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie drugim sentencji.