Uzasadnienie
S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 października 2017r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 2 czerwca 2017r. Nr [..], ustalającą skarżącemu opłatę w kwocie 8 455,20 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie B., gmina K., obejmującej działkę nr [..], wskutek podjęcia przez Radę Gminy uchwały Nr VI/46/2015 z dnia 24 marca 2015r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu "[..].
W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przepisy art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przewidują, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję ustalającą skarżącemu opłatę planistyczną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego. Tym samym zaskarżona decyzja mogłaby wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., o ile wnioskodawca dostatecznie uprawdopodobniłby zaistnienie przesłanek w tym przepisie przewidzianych.
Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość wystąpienia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku.
Tymczasem skarżący w skardze nie wskazał żadnych okoliczności, ani nie przywołał jakikolwiek argumentów, które mogłyby w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił również żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej, majątkowej czy osobistej. Natomiast sąd w tym zakresie nie prowadzi postępowania wyjaśniającego z urzędu. Również analiza akt sprawy zgromadzonych w toku postępowania nie pozwoliła na ocenę sytuacji majątkowej skarżącego i jego możliwości płatniczych.
W tej sytuacji sąd nie mógł ocenić, czy uiszczenie opłaty planistycznej w ustalonej wysokości spowodować może skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak skonkretyzowanego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania uniemożliwiło sądowi dokonanie merytorycznej oceny tego wniosku.
Nadto należy zauważyć, że ustawodawca nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Z tej przyczyny sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007r., sygn. akt I GPS 1/07, dostępna na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.