Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2007 r. odmówiono T. M. przyznania prawa pomocy. Skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego orzeczenia oraz domagała się nadto jego wykładni oraz sprostowania.
Postanowienie o odrzuceniu wniosku T. M. o wykładnię uzasadnienia w/w postanowienia oraz o odrzuceniu wniosku o sprostowanie uzasadnienia tegoż postanowienia zostało wydane w dniu 8 sierpnia 2007 r. Na powyższe postanowienie z dnia 8 sierpnia 2007 r. K. i J. S. złożyli zażalenie.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest (m. in.): odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku i sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa. Zaskarżonym postanowieniem Sąd nie dokonał ani wykładni (sprostowania) orzeczenia, ani też nie odmówił ich dokonania, natomiast odrzucił wniosek o dokonanie wykładni i sprostowania postanowienia. Oznacza to, że postanowienie o odrzucenie wniosku o wykładnię i sprostowanie – zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 4 i 5 ustawy a contrario – jest niezaskarżalne, bowiem zaskarżalne jest jedynie postanowienie o sprostowaniu, wykładni orzeczenia oraz o odmowie ich dokonania.
Powyższe okoliczności uzasadniają odrzucenie wniesionego zażalenia na podstawie art. 193 w związku z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten przewiduje odrzucenie zażalenia wniesionego po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalnego oraz którego braki formalne nie zostały uzupełnione. Wniesienie środka zaskarżenia w sytuacji, gdy nie jest on przewidziany przez ustawę, jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.