Uzasadnienie
Z. G. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe z żoną. Ma skończone 61 lat, jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Urzędzie Pracy, pobierającą zasiłek w wysokości 851,63 zł. Jest przewlekle chory na astmę i pozostaje pod stałą kontrolą pulmunologa. Jego żona jest osobą ciężko chorą, po udarze mózgu, z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności. Nie osiąga żadnych dochodów, poza zasiłkiem pielęgnacyjnym w wysokości 153 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, poza domem o powierzchni 120 m2, 14-letnim samochodem osobowym o wartości 5000 zł i środkami na koncie w kwocie 3500 zł. Stałe miesięczne wydatki na media i lekarstwa kształtują się na poziomie około 1100 zł.
Na wezwanie referendarza wnioskodawca nadesłał żądane dokumenty, w tym wyciągi z konta bankowego, decyzję o przyznaniu mu zasiłku dla bezrobotnych, decyzję w sprawie przyznania żonie wnioskodawcy zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł, orzeczenie o jej stopniu niepełnosprawności oraz kserokopie rachunków za media, potwierdzające okoliczności opisane w treści formularza PPF.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.
W ocenie referendarza, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przy ocenie wniosku skarżącego uwzględniono fakt, że kwota wpisu sądowego od skargi wynosi w niniejszej sprawie 500 zł, jednocześnie zaś – wnioskodawca wniósł do tutejszego sądu łącznie 4 skargi, co ma niewątpliwie wpływ na wysokość zobowiązania skarżącego z tytułu kosztów sądowych. Biorąc jednocześnie pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i dochodową wnioskodawcy: fakt niskich dochodów w jego gospodarstwie domowym i bezrobocia w jego rodzinie, jego stan zdrowia związany z przewlekłą chorobą, na którą cierpi, a także stan zdrowia jego żony, posiadającej orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności, brak znaczącego majątku i oszczędności należało uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Tym samym, spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.