Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 1994 r. J. R. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie nakazu wykonania przez T. S. określonych prac budowlanych.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 1995 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z powodu śmierci T. S. na podstawie wówczas stosowanych przepisów art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Po zawieszeniu postępowania, w dniu 28 stycznia 1995 r. zmarła także skarżąca J. R. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po ustaleniu, że jedynym spadkobiercą skarżącej jest wnuk B. B., podjął zawieszone postępowanie. Następnie zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. zwrócono się do B. B., spadkobiercy J. R. o złożenie w terminie 14 dni oświadczenia, czy jako następca prawny zmarłej popiera złożoną w dniu 23 lutego 1994 r. skargę. Jednocześnie B. B. pouczono, że brak odpowiedz w terminie 14 dni, liczonym od dnia doręczenia wezwania spowoduje umorzenie przedmiotowego postępowania.
Pomimo upływu terminu wskazanego przez Sąd B. B. do dnia dzisiejszego nie udzieli odpowiedzi na wezwanie.
Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami art. 161 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Uznając, że przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącej J. R., natomiast jej spadkobierca nie wykazał woli kontynuowania przedmiotowego postępowania, także z uwagi na zmianę stanu prawnego Sąd na mocy wyżej wskazanego przepisu orzekł, jak w sentencji.