Uzasadnienie
Przedstawiciel ustawowy skarżącego P. C. wniósł skargę na zarządzenie Wojewody w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody, wydane na podstawie art. 39 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. nr 91 póz. 577) w związku z art. 23 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 1991 r. nr 114 póz. 492 ze zm.). Ze skargi wynika, iż skarżący zarzuca organowi m.in. brak poinformowania go o zamiarze utworzenia rezerwatu na terenie gruntów, których skarżący jest właścicielem.
Jak wynika z pisma z dnia 17 listopada 2005 r. przedstawiciel ustawowy skarżącego nie zwracał się do Wojewody z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa wywołanych zaskarżonym zarządzeniem. Przedstawiciel ustawowy skarżącego wskazał jednak, że z wezwaniem takim zwrócił się Społeczny Komitet Obrony Praw Własności Nieruchomości Przylegających do Zatoki w Dzielnicy [...] we W..
W piśmie z dnia 30 czerwca 2006 r. przedstawiciel ustawowy skarżącego oświadczył ponadto, że nie zwracał się do Prezesa Rady Ministrów z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa wywołanych zaskarżonym zarządzeniem.
Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. nr 80 póz. 872 ze zm.) każdy, czyjego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej - a takim aktem prawa miejscowego jest zaskarżone zarządzenie - może po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi na akt prawa miejscowego ustanowiony przez wojewodę, skarżący winien wezwać wojewodę lub organ upoważniony do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia prawa. Przedstawiciel ustawowy skarżącego, zgodnie ze swym oświadczeniem, nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa ani Wojewody, ani Prezesa Rady Ministrów, będącego zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie władnym do uchylenia w trybie nadzoru aktu prawa miejscowego ustanowionego przez wojewodę. Za wezwanie takie nie można uznać powołanego przez niego pisma z dnia 22 grudnia 2004 r. dlatego, że nie pochodzi ono od przedstawiciela ustawowego.
Przedstawiciel ustawowy skarżącego nie spełnił zatem warunku, od którego w myśl powołanego art. 44 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie zależy dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na akt prawa miejscowego ustanowiony przez wojewodę.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga skarżącego jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 póz. 1270 ze zm.) odrzucił ją.