Uzasadnienie
W dniu 2 września 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r.. Do skargi został dołączony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Uzasadniając jego wniesienie wskazała skarżąca, że decyzje odebrała 2 sierpnia 2022 r. a termin do wniesienia skargi upłynął 1 września 2022 r. Skarżąca sporządziła skargę korzystając z bezpłatnej porady prawnej w dniu 2 września 2022 r., gdzie także uzyskała informację o upływie w dniu poprzednim terminu do jej wniesienia. Tego samego dnia nadała skargę do organu. Dodała, że w ostatnim czasie przeszła załamanie psychiczne, dołączyła zaświadczenie o korzystaniu z pomocy specjalistycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.").
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu prowadzi do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a.
Przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu strona może bronić się poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że przywrócenie terminu determinuje wykazanie przez stronę braku winy w niedokonaniu czynności w terminie.
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy, to uprawdopodobnienie przez zainteresowany podmiot braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.
W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że okoliczności podniesione przez skarżącą nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku o uchyleniu prawa do świadczenia wychowawczego na syna.
Okoliczności podjęcia przez skarżącą opisanych we wniosku czynności (wadliwe wyliczenie terminu do wniesienia skargi i korzystanie z punktu bezpłatnych porad prawnych celem wywiedzenia skargi) nie wskazują na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, który rozpoczął swój bieg w związku z dokonanym w dniu 2 sierpnia 2022 r. doręczeniem decyzji. Wręcz przeciwnie, wynika z nich, że skarżąca od początku miała zamiar wniesienia skargi, ale działania podjęła już po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Powoływanie się na korzystanie z indywidualnej terapii psychologicznej nie dowodzi nagłego załamania zdrowotnego, a raczej tego, że pomimo tego stanu skarżąca uczestniczy w postępowania sądowych dotyczących jej rodziny.
W ocenie Sądu powyższe okoliczności wykluczają przyjęcie, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Nie można potraktować zaistniałej sytuacji jako "niezawinionej omyłki" skarżącej skoro otrzymała decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o 30 dniowym terminie do wniesienia skargi, czego nie kwestionuje. Nie zaprzecza także, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi, nie podaje jednak żadnych okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić brak jej winy w uchybieniu terminowi. Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.