Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 25 stycznia 2011r. J. s. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniosła, że choroba Parkinsona i RZS generują duże koszty leczenia, mąż jest chory na Alzhaimera. Skarżąca zamieszkuje wraz z mężem, posiadają mieszkanie o pow. 48 m2 oraz połowę działki o pow. 452 m2 w K. Oboje małżonkowie otrzymują świadczenia emerytalne wedle oświadczenia wnioskodawczyni. Wysokość emerytury J. S. wynosi 1336,56 zł netto miesięcznie, a jej męża 1920 zł.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 10 lutego 2011 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania: wyciągu z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków i lokat bankowych – w tym konta i lokat dewizowych – z ostatnich trzech miesięcy z uwzględnieniem aktualnego salda tychże rachunków, bądź też oświadczenia o ich nieposiadaniu, odpisu zeznania podatkowego złożonego przez skarżącą i jej męża za rok 2009 bądź oświadczenia o jego nieskładaniu, udokumentowania wysokości otrzymywanych emerytur przez skarżącą i jej męża, dokumentów obrazujących koszty utrzymania mieszkania, opłat za media i wydatków na leki i leczenie; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą i jej męża pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała pismo w którym wskazała, że nie posiada wraz z mężem kont i lokat przynoszących zyski, nie składali odpisu zeznania, przedstawiła ksero opłat za mieszkanie oraz wskazała, iż posiadają dziesięcioletni samochód marki Fiat SIENA.
Wśród nadesłanych dokumentów znalazł się dowód odbioru przez wnioskodawczynie emerytury w wysokości 1336,56 zł; wpłata na rzecz spółdzielni mieszkaniowej w wysokości 400 zł, zaświadczenie lekarskie całkowicie nieczytelne, oraz dowód wpłaty przez A. S. kwoty 1900 zł na własny rachunek bankowy.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym.
Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.
Skarżąca jednak nie zastosowała się w pełni do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawiła wszystkich wskazanych w wezwaniu dokumentów, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę jej rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy.
Skarżąca, odpowiadając na wezwanie o dodatkowe informacje w sprawie swojej sytuacji finansowej, wykonała je wybiórczo, pomijając istotne elementy wezwania oraz zaniechała przedstawienia niektórych informacji dotyczących statusu majątkowego swojej rodziny, niemożliwe jest zatem dokonanie oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i dochodów, co tym samym wiąże się z negatywnymi dla niej konsekwencjami w postaci odmowy przyznania prawa pomocy. Na podstawie posiadanej dokumentacji nie można w żadnej mierze przyjąć, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwłaszcza, iż nie jest referendarzowi znany stan środków zgromadzonych na posiadanym przez męża skarżącej rachunku bankowym, nie jest znana wysokość emerytury męża skarżącej, nie zostały podane miesięczne koszty utrzymania, dowód wpłaty kwoty 400 zł na rzecz spółdzielni mieszkaniowej nie stanowi potwierdzenia kosztów utrzymania mieszkania.
W żaden sposób nie zostały także wykazane duże koszty leczenia. Oświadczenia złożone przez skarżąca są tej sytuacji wysoce niewiarygodne. Skarżąca nie wykazała, iż nie stać jej na poniesienie pełnych kosztów zainicjowanej przez siebie sprawy ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.