Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 października 2007r. Burmistrz Miasta na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] położonych w C. przy ul. [...], wszczęte na wniosek T. T., na okres 12 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. 2 maja 2007 r., w związku z podjętą uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu od drogi krajowej nr [...] do ul. [...], obejmującego tereny przyległe do ul. [...] w C..
W uzasadnieniu organ wskazał, że działki nr [....] położone w C. przy ul. [...] - dla których wystąpiono o ustalenie warunków zabudowy, zlokalizowane są na terenie specyficznych uwarunkowań przyrodniczych - terenie otwartym miasta położonym w strefie wododziału. Organ wyjaśnił, że ze względu na złożone kierunki rozwoju przestrzennego na przedmiotowym terenie opracowano " Studium ochrony wód podziemnych w strefie wododziału I rzędu w C.". Kolejnym etapem polityki planistycznej miasta jest zmiana i aktualizacja Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta C. (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 28 czerwca 2007r.), oraz sporządzenie "miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu od drogi krajowej nr [...] do ul. [...], obejmującego tereny przyległe do ul. [...] w C." (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia 28 czerwca 2007 r.). Organ stwierdził, iż w celu poprowadzenia prawidłowej polityki planistycznej miasta zasadne jest rozpatrzenie przedmiotowego wniosku na etapie opracowywania planu miejscowego.
Nadto w uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się na okres 12 miesięcy od daty złożenia wniosku, postępowanie podejmuje się i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy jeżeli w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.
T.T. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 35 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 36 § 1 k.p.a. albowiem rozpoznanie wniosku z 2 maja 2007 r. winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, a w przypadku sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego nie później niż w ciągu miesiąca, a o zmianie terminu i jej przyczynie strona winna zostać zawiadomiona. Nadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), podnosząc, iż z treści przywołanego punktu drugiego odnoszącego się wyłącznie do drugiego zdania ustępu pierwszego jednoznacznie wynika, że stanowi on podstawę prawną do wydania postanowienia w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania, a nie do jego zawieszenia, o czym stanowi art. 62 ust. 1 zdanie pierwsze przywołanej ustawy.
Skarżąca wskazała, iż z art. 62 ust. 1 wynika możliwość a nie obligatoryjność zawieszenia postępowania, a w bezpośrednim sąsiedztwie działek objętych złożonym wnioskiem istnieje zabudowa budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, wzniesionymi w oparciu o wydane w ostatnim czasie decyzje o warunkach zabudowy, dla których wymienione w zaskarżonym postanowieniu przesłanki nie występowały.
Postanowieniem z dnia 26 października 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku braku planu miejscowego zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie lub wykonaniu innych robót budowlanych, wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie, dla którego Gmina Miejska nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 28 czerwca 2007 r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu od drogi krajowej nr [...] do ul. S., obejmującego tereny przyległe do ul. [...] w C., w tym nieruchomość, której dotyczy wniosek.
Zgodnie z art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym postępowanie administracyjne w sprawie o ustalenie warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy jeżeli:
- 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zwieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego albo
- 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za niezasadny zarzut naruszenia art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wskazując iż przepis ten przewiduje możliwość zawieszenia postępowania i określa, iż w przypadku, gdy w czasie zawieszonego postępowania nie zostanie uchwalony miejscowy plan, organ zobowiązany jest ustalić warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Organ odwoławczy uznał za zasadny zarzut dotyczący naruszenia art. 35 k.p.a. i 36 k.p.a., wskazując, iż Burmistrz Miasta wydał pierwsze postanowienie w niniejszej sprawie w 56 dniu od dnia złożenia wniosku, nie zachował on bowiem miesięcznego terminu rozpatrzenia sprawy powołanych i nie zawiadomił strony, o przyczynie zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy.
T. T. wniosła skargę na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia oraz uchylenia poprzedzającego je postanowienia Burmistrza z dnia 3 października 2007 r. Skarżąca podniosła zarzut niewyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, przez brak ustosunkowania się do faktu, iż w bezpośrednim sąsiedztwie działek skarżącej powstawały i nadal powstają nowe budynki gospodarcze i mieszkaniowe w oparciu o wydawane decyzje w sprawie ustalenia warunków zabudowy, dla których to terenów, traktowanych wybiórczo, opisana uchwała Rady Miasta nie stanowi przeszkody w wydaniu pozytywnych decyzji o warunkach zabudowy, ani nie zachodzi potrzeba zawieszania postępowania w sprawie. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z kopii wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów, fotografii i oględzin terenu objętego złożonym przez skarżącą wnioskiem, na okoliczność realizowania zabudowy na tym terenie.
Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów procesowych mające istotny wpływ na wydane w tej sprawie postanowienie, wskazując, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło naruszenie art. 35 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 36 § 1 k.p.a., a przewlekłość postępowania miała na celu wykorzystanie w celu zawieszenia postępowania faktu podjęcia przez Radę Miasta uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto skarżąca podtrzymała zarzut naruszenia art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazując, iż stanowi on podstawę wydania postanowienia w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania, a nie jego zawieszenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W zaskarżonym postanowieniu wskazano jako podstawę jego wydania art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Art. 62 ust. 1 ustawy stanowi, iż
- 1. Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:
- 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo
- 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.
W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka zawieszenia postępowania. W dacie wydawania postanowienia - 3 października 2007 r., nie tylko istniała wynikająca z art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy, możliwość podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego w terminie dwóch miesięcy od daty zawieszenia postępowania, lecz uchwała taka została już podjęta w dniu 28 czerwca 2007 r. Okoliczność ta dawała podstawę do zawieszenia postępowania. Postępowanie to winno być podjęte po upływie 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy t.j. 2 maja 2007 r., który to termin upłynie w dniu 2 maja 2008r.
Z ustaleń organu wynikało, iż działki, których dotyczył wniosek są zlokalizowane na terenie specyficznych uwarunkowań przyrodniczych – terenach otwartych miasta położonych w strefie wododziału. W Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miejskiej uchwalonego Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 28 czerwca 2007 r. Nr [...] wskazano, iż za względu na złożone kierunki rozwoju przestrzennego i uwarunkowania przyrodnicze zaleca się sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów otwartych położonych w strefie wododziału i stanowiących jeden z głównych elementów układu terenów otwartych miasta, opracowanie planu winno być poprzedzone specjalistycznym studium określającym szczegółową problematykę i granice opracowania, a głównym zadaniem planu strefy wododziałowej powinno być określenie zasad ochrony wód powierzchniowych i podziemnych oraz ochrony rolniczej przestrzeni produkcyjnej.
Stanowisko organu, iż z uwagi na prowadzenie prawidłowej polityki w zakresie zagospodarowania przestrzennego miasta na tym obszarze, celowe było w niniejszej sprawie zawieszenie postępowania, nie było zatem dowolne i pozbawione podstaw. Mieściło się ono w granicach uznania administracyjnego i zostało przez organ uzasadnione. Wskazywany przez skarżącą fakt zrealizowania innych obiektów budowlanych na tym obszarze nie ma wpływu na ocenę prawidłowości wydanego postanowienia. Wznoszenie obiektów budowlanych odbywa się na podstawie wydanych pozwoleń na budowę, których uzyskanie poprzedzać musiało ustalenie warunków zabudowy. Realizacja inwestycji nie wskazuje zatem na datę uzyskania decyzji o warunkach zabudowy w tym samym czasie, w którym toczyło się postępowanie wszczęte z wniosku skarżącej i nie potwierdza wybiórczego podejścia organu do złożonych w tym samym czasie wniosków. Okoliczność ta nie podważa zatem zasadności zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.
Nadto wskazać należy, iż ewentualne wadliwe niezastosowanie przez organ art. 62 ust. 1 ustawy w innych sprawach, mimo istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, nie podważałoby prawidłowości postanowienia wydanego w niniejszej sprawie. Zgłoszone przez skarżącą wnioski dowodowe na okoliczność realizacji nowej zabudowy nie miały zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, nadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie, sąd może przeprowadzić jedynie dowody uzupełniające z dokumentów.
Podnoszony przez skarżąca zarzut, iż jako podstawę prawną postanowienia o zawieszeniu organ winien wskazać art. 62 ust. 1 ustawy, jest uzasadniony. Powołanie przez organ w podstawie prawnej dodatkowo punktu 2 tego przepisu było w istocie błędne, punkt ten dotyczy bowiem już etapu podjęcia zwieszonego postępowania. Wadliwość ta wynikła z faktu, iż organ w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił dodatkowo kiedy zawieszone postępowanie podlegać będzie podjęciu. Wadliwość ta nie miała wpływu na merytoryczną treść i zasadność zawieszenia postępowania.
Wskazywana przez skarżącą przewlekłość postępowania nie ma wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a okres zawieszenia postępowania został, zgodnie z treścią przepisu, określony na 12 miesięcy od daty złożenia wniosku. Wskazać należy, iż organ mógł zastosować przepis art. 62 ust. 1 ustawy także bezpośrednio po złożeniu wniosku, przepis ten nie wymaga bowiem istnienia w dacie wydawania postanowienia o zawieszeniu postępowania uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego. Wniosek taki wynika w sposób niewątpliwy z treści art. 62 ust 1 pkt 1 ustawy, który przewiduje obligatoryjne podjęcie postępowania w razie niepodjęcia takiej uchwały w terminie 2 miesięcy od daty zawieszenia postępowania. Opóźnienie w rozpoznaniu sprawy nie miało zatem wpływu na możliwość wydania postanowienia o zwieszeniu postępowania.
Nadto z porównania dat złożenia wniosku i podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego wynika, że uchwała ta została podjęta przed upływem dwóch miesięcy od złożenia wniosku. W niniejszej sprawie, także w przypadku wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu w terminie wynikającym z art. 35 § 3 k.p.a. nie mógłby znaleźć zastosowania art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy, obligujący organ do podjęcia zawieszonego postępowania, po upływie dwóch miesięcy od jego zawieszenia.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sad oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako bezzasadną.
Na marginesie wskazać należy, iż postępowanie administracyjne wobec upływu w dniu 2 maja 2008 r. terminu przewidzianego w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy, podlegać będzie podjęciu.