Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 stycznia 2008r. B.G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
We uzasadnieniu wniosku wskazała, iż nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych. W oświadczeniu co do stanu rodziny wskazała, iż wspólnie prowadzi gospodarstwo domowe z córką w wieku 18 lat. Posiada jedynie udział w nieruchomości – dom mieszkalny, innych nieruchomości nie posiada. Zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro skarżąca nie posiada. Jedynym dochodem jest wynagrodzenie za prace na ¼ etatu w wysokości 200 zł.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni Sąd, pismem z dnia 26 marca 2008 r. (doręczonym w dniu 31 marca 2008 r.), zobowiązał ją do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: wyciągów wszystkich posiadanych osobistych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu; zaświadczenia od pracodawcy o wysokości dochodów z okresu ostatnich trzech miesięcy; odpisów zeznań podatkowych za rok 2006, oświadczenia czy skarżąca bądź członkowie jej rodziny korzystają w jakimkolwiek zakresie z pomocy społecznej, oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości); określenia jakiego rodzaju nieruchomości wnioskodawczyni jest współwłaścicielką i podania powierzchni tej nieruchomości w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wezwania.
Skarżąca ww. dokumentów nie przedłożyła. Nie złożyła także dodatkowych oświadczeń we wskazanym zakresie.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Ponieważ wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
W niniejszej sprawie Sąd uznał zawarte we wniosku oświadczenie skarżącej za niewystarczające dla dokonania oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych i zobowiązał ją do przedłożenia dokumentów źródłowych (w tym oświadczeń), które nie tylko pozwoliłyby na weryfikację zawartych w nim danych, ale także potwierdzałyby podnoszoną przez stronę we wniosku trudną sytuację finansową, w jakiej się znajduje.
Pomimo zobowiązania skarżącej przez Sąd do przedłożenia dokumentacji źródłowej uchyliła się od jego spełnienia.
W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżąca nie udowodniła, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca nie przedłożyła bowiem wskazanych w piśmie z dnia 26 marca 2008 r. dokumentów, jak również nie złożyła wymaganych oświadczeń, które pozwoliłyby na wyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej. Stwierdzić zatem należy, że sama zainteresowana uniemożliwiła Sądowi pełną ocenę jej możliwości płatniczych. Sąd zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów, oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.
Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.