Uzasadnienie
G. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 sierpnia 2013 r., którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 17 sierpnia 2012 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 42.287,10 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działki [...] wskutek podziału przedmiotowej nieruchomości. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia 17 sierpnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy bowiem tylko tych, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kluczowe znaczenie dla zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie miało zatem pojęcie "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności.
W orzecznictwie i literaturze ugruntowany jest pogląd, że w zwrocie "w granicach danej sprawy" chodzi o sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym. Tożsamość tej sprawy wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. J. P. Tarno, Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 s. 235; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12; postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 403/11).
W związku z powyższym, odnosząc się żądania skarżącej dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia 17 sierpnia 2012 r. należy stwierdzić, że nie może ono zostać uwzględnione. Skarżąca żąda bowiem wstrzymania wykonania decyzji ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, podczas gdy przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Strona żąda zatem wstrzymania wykonania aktu, który nie został zaskarżony i nie będzie przedmiotem badania jego zgodność z prawem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
W świetle powyższego, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w postanowieniu.