Uzasadnienie
Starosta Powiatowy postanowieniem z dnia 23 lipca 2002 r., na podstawie art. 9 ust. 1, pkt 19, lit a) i ust. 2, pkt 1, lit c), art. 64 ust. 1, art. 73 ust. 1 pkt 1, art. 77 i art. 140 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 154, poz. 1803 z 2001r.), oraz art. 123 k.p.a., w związku z prowadzeniem postępowania w sprawie wniosku E. K., M. G., E. S., oraz B. L., zamieszkałych w miejscowości P. gmina K., dotyczącego awarii rurociągu nałożył na A obowiązek wykonania oceny stanu technicznego i oddziaływania na budynek nr [...] w miejscowości P. przebiegającego pod tym budynkiem rurociągu, w terminie dwóch miesięcy od dnia w którym postanowienie stanie się prawomocne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A, który wyjaśnił, że jest spółką wodną, której celem zgodnie ze Statutem jest utrzymanie w sprawności urządzeń melioracji położonych na użytkach rolnych członków spółki. Natomiast wymienione w postanowieniu działki geodezyjne o nr ewidencyjnych: [...], [...], [...] położone w miejscowości P. nie są użytkami rolnymi, a ich właściciele nie byli i nie są członkami A. Ponadto wskazano, że do rurociągu przebiegającego pod działką nr [...] i położonym na niej budynkiem odprowadzane są wody opadowe i ścieki komunalne z tego budynku.
Wojewoda postanowieniem z dni 30 grudnia 2002 r., na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 i art. 144 k.p.a., art. 4 ust. 4, art. 3 7, art. 77, art. 122 ust. 1 pkt 1, ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, poz. 1229) utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia 23 lipca 2002 r..
Skargę na powyższe postanowienie wniósł A żądając jego uchylenia. Skarżący podniósł, że doszło do naruszenia jego interesu prawnego poprzez bezpodstawne nałożenie obowiązku wykonania oceny stanu technicznego rurociągu, naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe stosowanie i błędną wykładnię polegające na uznaniu urządzenia melioracji wodnych podstawowego za szczegółowe, naruszenia prawa materialnego poprzez niezastosowanie czyli nie uznanie obowiązku zarządcy drogi polegającego na utrzymaniu urządzeń inżynierskich pozostających w jej ciągu i naruszenia przepisów postępowania poprzez administracyjne nałożenie obowiązku bez podstawy prawnej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi w całości w drodze postanowienia Wojewody z dnia 7 maja 2003 r. nr [...].
Organ analizując zarzuty skargi uznał, że zasługiwały one na uwzględnienie. Wojewoda przychylił się do stanowiska skarżącego, że przedmiotowy rurociąg jest elementem drogi publicznej będącej w zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych i utrzymanie go we właściwym stanie na odcinku pod drogą należy do zarządcy drogi.
Ponadto podkreślono, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 maja 2003 r. wskazano, że w zależności od ustaleń faktycznych, obowiązkiem wykonania oceny stanu technicznego i oddziaływania na budynek nr [...] (dz. nr [...]) w m. P. należy obciążyć tych, którzy odnoszą korzyści z przedmiotowego urządzenia wodnego, w tym ewentualnie zarządcę drogi (dz. nr [...] – droga publiczna nr [...]), zgodnie z art. 4 pkt 1 i art. 20 pkt 4 i pkt 11 ustawy o drogach publicznych, jeżeli sprawa dotyczy odcinka rurociągu w pasie drogowym.
Rurociąg przebiegając pod budynkiem nr [...] w P., "terenami różnymi" i drogą łączy dwa odcinki rowu melioracji szczegółowej. W związku z zarzutem skarżącego, że ze względu na średnicę rurociągu jest to urządzenie melioracji podstawowych, Starosta rozpatrując sprawę ponownie, winien ustalić klasyfikację rurociągu na podstawie dokumentacji powykonawczej urządzeń wodnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Wojewoda wydając postanowienie z dnia 7 maja 2003 r., nr [...], uchylające w całości zaskarżone do tutejszego Sądu postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Powiatowego z dnia 23 lipca 2002 r..
Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Taki pogląd potwierdza również treść przepisu art. 201 § 1 p.p.s.a., który wskazuje, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia