Uzasadnienie
Skarżący G. i C. Ż. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2001r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 listopada 2000r. nr [...] o nałożeniu na skarżących grzywny w celu przymuszenia.
Utrzymanym w mocy postanowieniem organ I instancji, działając na podstawie art. 119, art. 121 § 1, § 2 i § 4 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednol. Dz.U. z 1991r. Nr 36, poz.161 ze zm.), nałożył na skarżących grzywnę w wysokości 5.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce kontenera metalowego nietrwale związanego z gruntem, postawionego na działce nr [...] położonej w K. gmina K., bez pozwolenia na budowę.
Uzasadniając to postanowienie organ administracyjny wskazał, iż skarżący są zobowiązani do wykonania nałożonego na nich obowiązku na podstawie decyzji z dnia 28 czerwca 2000r. nr [...], która została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 września 2000r. Obowiązku tego zaś nie wykonali mimo upomnienia z dnia 23 października 2000r., które doręczono skarżącym w dniu 26 października 2000r.
W zażaleniu na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący wskazywali, że wnieśli skargę do sądu administracyjnego na decyzję o nakazie rozbiórki, w której wnosili również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazywali, że w związku z panującymi aktualnie warunkami atmosferycznymi, powodującymi brak możliwości dojazdu do działki, nie są w stanie wykonać rozbiórki, do której wykonania zobowiązują się w chwili ich poprawy. Dlatego też w ocenie skarżących organ zastosował zbyt uciążliwy środek egzekucyjny.
Rozpoznając zażalenie skarżących organ odwoławczy podjął zaskarżone postanowienie. Uzasadniając je wskazał, że skarżący nie wykonali nałożonego na nich obowiązku oraz, że postanowienie o nałożeniu grzywny spełnia wymogi formalno-prawne tj. wydane zostało przez organ posiadający uprawnienia do prowadzenia egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, po doręczeniu skarżącym upomnienia do wykonania nałożonego obowiązku oraz po wystawieniu tytułu wykonawczego.
Ustosunkowując się do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazano, że wniesienie skargi na decyzję nakazową do sądu administracyjnego nie zwalnia strony z obowiązku wykonania tej decyzji jeśli sąd nie postanowi o wstrzymaniu jej wykonania.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący ponowili zarzuty zawarte w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.l271ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270).
W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Ze skargi oraz wcześniejszego zażalenia na postanowienie organu I instancji wynika, że skarżący w istocie kwestionują zasadność nakazania im rozbiórki.
W związku z tym stwierdzić należy, że w postępowaniu egzekucyjnym zgodność z prawem decyzji, z której wynika egzekwowany obowiązek, nie może być badana. Wynika to z art.29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednol. Dz.U. z 1991r. Nr 36, poz.161 ze zm.), który stanowi m.in., że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Zasadność nałożenia na skarżących obowiązku rozbiórki była badana o odwoławczym postępowaniu administracyjnym.
Kwestionując zasadność zaskarżonego postanowienia skarżący wskazywali, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego i złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji rozbiórkowej stanowiło przeszkodę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Twierdzenie to w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią, art.61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. j.w.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Identyczne brzmienie miał obowiązujący w chwili wydania zaskarżonego postanowienia przepis art.40 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz.368 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło po uostatecznieniu się decyzji nakazującej rozbiórkę i doręczeniu skarżącym upomnienia wzywającego do niezwłocznego wykonania obowiązku.
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przepisie art.56, podaje enumeratywnie wyliczone przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Z treści ww. przepisu wynika, że okolicznością taką nie jest sam fakt wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dopiero wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd powoduje skutek przewidziany w § 1 pkt 1 tego przepisu.
Wskazać należy, że Sąd postanowieniem z dnia 4 czerwca 2001r. w sprawie ze skargi G. i C. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 września 2000r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki (sygn. akt II SA/Gd 2769/00) oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślić należy również, że rozpoznając zażalenie skarżących na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia organ odwoławczy trafnie wskazał, iż rozstrzygnięcie organu I instancji nie narusza prawa.
Egzekwowany obowiązek jest obowiązkiem o charakterze niepieniężnym. Istniała zatem podstawa nałożenia grzywny określona w art.119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Nałożona grzywna w wysokości 5000 zł nie przekracza też dopuszczalnej wysokości określonej w art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.!271ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.