Uzasadnienie
L. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 1998r. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 1999r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone z uwagi na śmierć skarżącego L. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podjął postępowanie w sprawie postanowieniem z dnia 25 listopada 2010r. po ustaleniu następcy skarżącego.
Pismem z dnia 8 grudnia 2010r. następca prawny L. S. – R. S. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy stanowi natomiast, że sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Uznając, że cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest skuteczne oraz dopuszczalne, Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.