Uzasadnienie
L. S. zaskarżył uchwałę Rady Miasta z dnia 28 października 2010 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta.
Zarządzeniem z 20 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi zwracał się do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwalonym aktem. Kolejnym zarządzeniem z tej samej daty zobowiązano również skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na otrzymane w dniu 23 grudnia 2010 r. zarządzenia skarżący wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi nie zwracał się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Uczynił to pismem z 28 grudnia 2010 r. i w związku z tym wniósł o czasowe zawieszenie biegu sprawy do czasu rozpatrzenia wezwania. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w zakreślonym mu terminie. W jednym z pism wniósł o obciążenie organu tymi kosztami.
W powyższych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu z następujących względów:
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Przesłanką dopuszczalności wniesienia do sądu administracyjnego skargi w trybie wskazanego przepisu jest więc uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie przesłanka ta nie została zachowana. Pismo wniesione do Rady Miasta w dniu 28 grudnia 2010 r. nie konwaliduje braku wezwania. Może co najwyżej umożliwiać skarżącemu ponowne wniesienie skargi. Sąd nie miał jakichkolwiek podstaw do zawieszania postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na ziszczenie się warunku do wniesienia skargi.
W tym miejscu Sąd poucza skarżącego, iż termin do wniesienia skargi na uchwałę z zakresu administracji publicznej w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym rozpoczyna bieg z chwilą złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) termin ten wynosi 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi organu na skierowane wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi organu - 60 dni od wezwania. Szczegółowy sposób liczenia tych terminów dokładnie objaśnia uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07 (ONSA i WSA 2007/3 poz. 60 oraz Baza orzeczeń Lex nr 260435).
Podkreślić należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma doniosłe znaczenie i skutek. W orzecznictwie przyjmuje się, że wezwanie to jest surogatem środka odwoławczego wszczynającego szczególnego rodzaju "postępowanie samorządowe", które ma kolejne etapy obwarowane terminami i innymi warunkami procesowymi. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest jedynie ten podmiot, który jej złożenie poprzedził prawidłowym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia. Wobec tego, że skarżący nie wezwał Rady do usunięcia naruszenia prawa skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Kolejnym powodem odrzucenia skargi jest także nie uiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego stosownie do otrzymanego zarządzenia. Art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Uiszczenie wpisu od wniesionej skargi obciąża zawsze stronę skarżącą. Dopiero w zależności od wyniku sprawy w orzeczeniu kończącym postępowanie Sąd może obciążyć organ obowiązkiem zwrotu poniesionych przez skarżącego kosztów. Odrzucenie skargi z powodu braku wpisu znajduje podstawę w art. 220 § 3 w/w ustawy.