Uzasadnienie
M. A. i A. i A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 28 kwietnia 2010 r. znak [...] w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 456.265,84 zł za usunięcie bez zezwolenia 50 sztuk drzew gatunku sosna zwyczajna.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z uwagi na grożące niebezpieczeństwo egzekucji orzeczonej kary. Skarżący wskazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w drodze przymusowej egzekucji spowodowałoby nieodwracalne straty, za które w przypadku ewentualnego uchylenia decyzji organy nie poniosą odpowiedzialności. Skarżący twierdzą, iż wysokość kary jest tak duża, że odpowiada wartości znacznej części posiadanego przez nich lasu i nie są w stanie wyasygnować tak znacznej kwoty na dobrowolne uiszczenie kary w celu uniknięcia egzekucji do momentu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Instytucję wstrzymania wykonania decyzji organu administracji publicznej po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego reguluje art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Nałożony zaskarżoną decyzją obowiązek zapłaty kary za wycięcie drzew dotyczy kwoty w znacznej wysokości 456.265,84 zł. Wyasygnowanie kwoty w tej wysokości wiąże się z dużym obciążeniem finansowym, a jak wskazali skarżący dobrowolne uiszczenie tej kwoty w celu uniknięcia egzekucji do momentu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy nie jest dla nich możliwe. Sąd wziął pod uwagę, iż świadczenie pieniężne, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym – podlegającym zwrotowi, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało w niniejszej sprawie mieć na uwadze jej wysokość, która jest znaczna. W sytuacji, gdy przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z egzekucją majątku niepieniężnego skarżących zasadne jest uznanie, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i naraża skarżących na znaczną szkodę.
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.