Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 listopada 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 8 grudnia 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom.
Sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie termin siedmiodniowy dla uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął dla skarżącego w dniu 15 grudnia 2010 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jednak braku formalnego skargi oraz jak wynika z akt sprawy nie uiścił należnej opłaty (vide: notatka urzędowa z dnia 9 listopada 2010 r. k. 16).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.