Uzasadnienie
A., w skardze na opisaną wyżej decyzję, zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek podniosła, że realizacja decyzji spowoduje poniesienie zbędnego wydatku o wartości szacunkowej 8000 zł. Jest to wydatek całkowicie zbędny i niecelowy. Ponadto w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, zważywszy na wysokość kosztów i późniejszych trudności ich odzyskania.
Sąd zważył, co następuje
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, nakazującą stronie skarżącej odnowienie pasów przeciwpożarowych wzdłuż określonych odcinków linii kolejowej –[[...]], w części dotyczącej terminu wykonania, wyznaczając nowy termin, a w pozostałym zakresie utrzymał tę decyzję w mocy.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna wykazać okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 roku, sygn. akt FZ 65/04 (niepublik.) Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Skarżący wnosząc o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie wykazał w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wymienionych w cyt. powyżej art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał jedynie na zbędność i niecelowość ponoszenia wydatków na wykonanie nałożonego nakazu, zaś niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody uzasadnił wysokością tych wydatków oraz trudnością ich późniejszego odzyskania.
Zaskarżona decyzja dotyczy nakazu wykonania czynności, których wykonanie wiąże się z powstaniem określonych wydatków. Należało zatem dodatkowo podkreślić, że wydatki te, w razie niezgodności decyzji z prawem, są możliwe do odzyskania w odpowiednim postępowaniu. Zatem sama wysokość kosztów wykonania decyzji oraz ewentualne trudności w późniejszym ich odzyskaniu nie stanowią spełnienia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, a jednocześnie okoliczność taka nie wywołuje skutku trudnego do odwrócenia. W art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 roku, sygn. akt I OZ 786/07 oraz z dnia 10 lutego 2006 roku, sygn. akt II OZ 48/06, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaskarżona decyzja wydana została przy tym w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczyła zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów. Znaczenie społeczno-gospodarcze tego typu ochrony, jak również wartość szkód powstających w wyniku pożarów lasów również uzasadniała odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja ta zmierza bowiem do zachowania funkcjonującego lasu poprzez zapobiegnięcie niebezpieczeństwu pożarowemu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia rozpoznawanego wniosku i na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.