Uzasadnienie
A. W. wniósł do tut. Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Rozpoznając ten wniosek Sąd ustalił następujące okoliczności:
Zaskarżona decyzja była doręczana skarżącemu w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego. Z adnotacji poczty na przesyłce wynika, że o jej nadejściu pozostawiono dwa zawiadomienia tzw. awiza; jedno w dniu 28 lipca 2008 r., data drugiego zawiadomienia natomiast jest nieczytelna. W odpowiedzi na pismo Sądu z żądaniem wskazania daty pozostawienia awiz i miejsca ich złożenia poczta poinformowała, że drugie zawiadomienie zostało "wystawione" w dniu 4 sierpnia 2008 r. i przesyłka została zwrócona nadawcy w dniu 12 sierpnia 2008 r. Poczta nie udzieliła informacji o miejscu złożenia zawiadomień. Jak wynika z wniosku skarżącego i dalszych złożonych w tym przedmiocie pism i dokumentów skarżący w okresie od dnia 5 lipca 2008 r. do 5 sierpnia 2008 r. korzystał z urlopu i przebywał poza miejscem zamieszkania. Twierdzi, że w jego mieszkaniu przebywała w tym okresie jego siostra, która jednak nie otrzymała żadnych zawiadomień o nadejściu w tym okresie przesyłki.
Dodatkowo skarżący wskazał na fakt, że w okresie w którym korzystał z urlopu w jego budynku odbywała się wymiana skrzynek pocztowych, która mogła spowodować zaginięcie zawiadomień. Administracja budynku potwierdziła twierdzenia skarżącego informując o wymianie skrzynek w okresie od 18 lipca 2008 r. do 21 sierpnia 2008 r. Także poczta poświadczyła pisemnie, że "skrzynki pocztowe w budynku przy ul. [...] wymieniane przez Administrację zostały zdjęte bez poinformowania poczty o tym fakcie i pozostawione na klatce schodowej niejednokrotnie z korespondencją w środku; po interwencji klientów zalegająca korespondencja została doręczona ponownie".
Zdaniem Sądu wszystkie powyższe okoliczności wskazują, że zawiadomienia skierowane przez pocztę do skarżącego o nadejściu przesyłki mogły ulec zaginięciu. Trudno nawet ustalić kiedy zostało złożone drugie awizo oraz w jakim miejscu. Podana przez pocztę data wystawienia awiza nie zawsze bowiem jest taka sama jak data jego zostawienia przez doręczyciela w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, że ani przy wszczęciu postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, ani w jego toku organ nie pouczył skarżącego o treści art. 41 kpa tj. o konieczności informowania go o zmianie adresu i o skutkach doręczenia pisma pod dotychczasowym adresem. Zatem skarżącego nie mogą obciążać skutki zastępczego doręczenia mu decyzji w okresie jego czasowej nieobecności w miejscu zamieszkania.
Z powyższych względów uznając, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu Sąd orzekł o jego przywróceniu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi