Uzasadnienie
Decyzją z dnia 13 marca 2002 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [....] z dnia 2 stycznia 2002 r., nr [...] odmawiającą H. O. i J. O. nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości położonej w [...] przy ulicy M. [...] pozostającej w użytkowaniu wieczystym wnioskodawców. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U.Nr 79 z 2001 r. poz. 856), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 i art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U.Nr 113 poz. 1209). W uzasadnieniu organ administracji wskazał, że wnioskodawcy nie spełniają, wymaganej przez art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, przesłanki nabycia prawa własności jaką jest uprzednie nabycie gospodarstwa rolnego lub działki gruntowej w trybie osadnictwa rolnego na podstawie dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczej gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz. U. Nr 46, poz. 340 ze zm.).
H. O. i J. O. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując dokonaną przez organ administracji wykładnię art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Skarżący wskazali, iż treść ustawy wskazuje, iż przesłanką nabycia prawa własności nieruchomości jest jej położenie na terenie Ziem Odzyskanych, a nie jej nabycie w trybie dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych.
W piśmie z dnia 16 marca 2005 r. skarżący cofnęli skargę. (vide: pismo z dnia 21 marca 2005 r., k/ 23).
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa bądź spowodowało utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością.
Powyższe okoliczności uzasadniają umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U.Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zwrócił skarżącym ze Skarbu Państwa kwotę 3 zł. tytułem wpisu uiszczonego od skargi cofniętej przed rozpoczęciem rozprawy.