Uzasadnienie
Województwo wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2022 r. nr SKO Gd/2327/22, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Krokowa z 23 marca 2022 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości.
Wójt Gminy Krokowa, działając na podstawie art. 93 ust. 1-3, art. 96 ust. 1 i 4, art. 97 ust. 1 i 1a, art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm.), zwanej dalej u.g.n., na wniosek Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w P., zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie K., gmina K., stanowiącej działkę nr [...] na działki o numerach od [...] do [...].
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał m.in., że działka nr [...] została wydzielona pod drogę publiczną wojewódzką w rozumieniu przepisu art. 98 ust. 1 u.g.n. Działka ta bowiem, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla wsi K., gmina K., uchwalonym uchwałą Nr XVI/159/2015 Rady Gminy Krokowa z dnia 3 grudnia 2015r. (Dz.Urz.Woj.Pom. z dnia 15 stycznia 2016r., poz. 115), położona jest na terenie oznaczonym symbolem KD.17.Z z przeznaczeniem terenu: "droga klasy zbiorczej poza terenem zabudowanym".
Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Województwo zarzucając organowi błędną ocenę materiału dowodowego prowadzącą do wniosku, że nieruchomość oznaczona jako działka [...] została wydzielona pod drogę publiczną kategorii wojewódzkiej, podczas gdy w żadnym fragmencie części opisowej i rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi K. nie ma określenia "droga wojewódzka".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku opisaną na wstępie decyzją z dnia 15 grudnia 2022 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem Kolegium dokonany w sprawie podział nieruchomości jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy K., ponieważ działka [...], która powstała w wyniku podziału działki [...] znajduje się na obszarze konturu KD.17.Z - droga klasy zbiorczej poza terenem zabudowanym. Ponadto zgodnie z § 12 uchwały nr XVI/159/2015 Rady Gminy Krokowa ustalającego zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji, drogi klasy Z - zbiorczej (a więc kategoria drogi do której została zaliczona działka nr [...]) stanowią drogi oznaczone na rysunku planu jako KD.01.Z tj. ul. Ż., ul. P. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] oraz KD.02.Z, tj. ul. W. - droga wojewódzka nr [...] oraz KD.17.Z - projektowana obwodnica zachodnia miejscowości.
Tym samym organ I instancji dokonując podziału nieruchomości nie ustalił samodzielnie kategorii drogi dla działki nr [...], lecz wziął pod rozwagę zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie planowanej modernizacji, z których wynika, iż drogi położone na tym terenie stanowią drogi o kategorii wojewódzkiej.
W skardze do Sądu Województwo wniosło o uchylenie obu wydanych decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciło:
naruszenie przepisów postępowania - art. 138 § 2 w związku z art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022r., poz. 2000), dalej k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej w związku z: błędną oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzącą do wniosku, że nieruchomość położona w miejscowości K. w obrębie nr [...] oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha została wydzielona pod drogę publiczną o kategorii drogi wojewódzkiej, bezpodstawnym przyjęciem, że działka nr [...] obręb nr [...]. spełnia cechy drogi publicznej kategorii wojewódzkiej, za które w przyszłości będzie należeć się odszkodowanie od Województwa, w sytuacji, w której nie wynika to z prawidłowo zebranego materiału dowodowego, bezpodstawnym przyjęciem, że w przedmiotowym stanie faktycznym oznaczenie symbolem KD.17.Z (projektowana obwodnica zachodnia miejscowości) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla wsi K., uchwalonym uchwałą Nr XVI/159/2015 Rady Gminy Krokowa z dnia 3 grudnia 2015 r., determinuje przyjęcie, że działka nr [...] obręb K. w przyszłości będzie drogą publiczną kategorii wojewódzkiej.
naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 98 ust. 1 i ust. 3 w związku z art. 93 ust. 1 u.g.n. oraz w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, a także art. 6 ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych, poprzez błędną wykładnię prowadzącą do nieuzasadnionego przyjęcia, że za działkę nr [...] położoną w obrębie K., w przyszłości Województwo będzie musiało wypłacić odszkodowanie.
W uzasadnieniu Województwo wskazało, że zgodnie z art. 98 ust. 1 u.g.n., działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe przechodzą z mocy prawa odpowiednio na własność: gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. Użycie w przepisie określenia "drogi publiczne" wyraźnie wskazuje, że przewłaszczenie następuje wyłącznie w przypadku wydzielania działki "pod drogę publiczną". Tymczasem działka nr [...] została wydzielona pod drogę. Bezpodstawne jest twierdzenie, że określona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla wsi K., symbolem KD.17.Z - projektowana obwodnica zachodnia miejscowości, w dniu wydania przedmiotowej decyzji była "drogą publiczną" w rozumieniu art. 1 oraz art. 5, art. 6, art. 6a i art. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Zgodnie z art. 1 ustawy o drogach publicznych "drogą publiczną" jest droga zaliczona do jednej z kategorii dróg w sposób określony w art. 5, art. 6, art. 6a i art.
7. Bez wątpienia ulica Ż. w K. oraz ulica W. w K. jest drogą publiczną zaliczoną w sposób określony w przepisach ustawy o drogach publicznych do dróg kategorii wojewódzkiej i oznaczoną odpowiednio numerem [...] i [...]. Projektowana obwodnica zachodnia miejscowości - KD.17.Z nie stanowi jednak odcinka żadnej z tych dróg. Do dnia wniesienia skargi projektowana droga KD.17.Z nie została też zaliczona do żadnej kategorii dróg publicznych w sposób określony w przepisach ustawy o drogach publicznych. Nie ma zatem żadnej podstawy prawnej do twierdzenia, że działka nr [...] o powierzchni [...] ha została wydzielona pod drogę publiczną kategorii wojewódzkiej. W żadnym fragmencie części opisowej i rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi K. - zatwierdzonego uchwałą Nr XVI/159/2015 Rady Gminy Krokowa z dnia 3 grudnia 2015 r., nie ma określenia "droga wojewódzka". Do dnia wniesienia skargi nie został podjęty żaden akt prawny, na podstawie którego można uznać, że KD.17.Z - projektowana obwodnica zachodnia miejscowości będzie drogą publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych, a tym samym nie można ustalić, czy droga KD.17.Z będzie stanowić w przyszłości własność Skarbu Państwa czy też własność Województwa. Ponadto obecnie obowiązujące wojewódzkie plany zagospodarowania przestrzennego nie wskazują na powiązanie projektowanej obwodnicy zachodniej miejscowości z jakąkolwiek drogą publiczną kategorii wojewódzkiej.
Podkreślono również, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla wsi K. dla terenu oznaczonego jako KD.18.Z wskazane zostało przeznaczenie terenu jako droga klasy zbiorczej w terenie zabudowanym - droga wojewódzka nr [...], ul. W.. Natomiast dla terenu oznaczonego jako KD.17.Z, jak i KD.16.Z wskazane zostało tylko przeznaczenie terenu jako droga klasy zbiorczej poza terenem zabudowanym, bez dodania, że owa projektowana droga będzie stanowiła kategorię drogi wojewódzkiej, jak w przypadku zapisu dla oznaczenia KD.18.Z. Jednocześnie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostało jedynie wskazane, że projektowana obwodnica zachodnia miejscowości oznaczona jako KD.17.Z będzie drogą publiczną o drodze klasy Z. Zgodnie z § 4 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, drogą zaliczoną do klasy Z może być zarówno droga kategorii wojewódzkiej, powiatowej, jak i gminnej.
Zatem określenie klasy drogi jako "Z" nie determinuje kategorii danej drogi. Wykorzystywanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze powyższego do ustalenia charakteru drogi jako kategorii wojewódzkiej nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia oraz pozostaje naruszeniem przepisów wskazanych w petitum skargi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Kontroli legalności w przedmiotowej sprawie poddano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2022r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Krokowa z dnia 23 marca 2022 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. Organ pierwszej instancji w decyzji tej orzekł o podziale działki gruntu nr [...] położonej w obrębie K., gmina K., m.in. na działkę o numerze [...] przeznaczoną pod drogę kategorii wojewódzkiej.
Podział odbył się na podstawie art. 93 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), zwanej dalej u.g.n. zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Na gruncie tego przepisu trzeba wskazać, że zgodność podziału nieruchomości z planem miejscowym zachodzi wtedy, gdy podział nie narusza zapisów planu, więc wójt, burmistrz lub prezydent miasta, badając zgodność projektu podziału z ustaleniami planu miejscowego, dokonują wykładni planu miejscowego (który jednocześnie jest przepisem prawa miejscowego).
Dokonując podziału działki nr [...] organy orzekły, że on jest zgodnym z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi K., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Krokowa z dnia 3 grudnia 2015 r., nr XVI/159/2015. Zgodnie z tym planem, nowo wydzielana działka nr [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem KD.17.Z z przeznaczeniem terenu "droga klasy zbiorczej poza terenem zabudowanym". Zdaniem organów, uzasadnia to wydzielenie działki nr [...] pod drogę publiczną – wojewódzką, zgodnie z art. 98 ust. 1 u.g.n.
Art. 98 ust. 1 u.g.n. stanowi, że działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne.
Przepis art. 98 u.g.n. dotyczy wyłącznie wydzielania działek pod drogi publiczne i wprowadza istotne skutki dokonania podziału ewidencyjnego nieruchomości w postaci odebrania własności lub prawa użytkowania wieczystego do działek wydzielonych pod drogi publiczne lub ich poszerzenie z chwilą, gdy decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie sądu o podziale stało się prawomocne. Omawiany przepis dotyczy zarówno dróg, które dopiero mają powstać, jak i dróg istniejących (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008 r., I SA/Wa 360/08).
Skutki prawne, o których jest mowa w art. 98 ust. 1 u.g.n., w postaci utraty własności lub prawa użytkowania wieczystego działek wydzielonych pod drogi publiczne nie są przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, ale są następstwem wydania tej decyzji, przejście prawa własności następuje bowiem z mocy samego prawa.
Wydzielenie działki pod drogę publiczną określonej kategorii może nastąpić, jeśli obszar wydzielanej działki jest przeznaczony pod taką drogę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 marca 2009 r., II SA/Gd 413/08). Nie chodzi przy tym o wybudowanie drogi (która może zostać wybudowana dużo później), lecz o samo przeznaczenie gruntu pod drogę publiczną. Określona kategoria może być bowiem nadana drodze publicznej, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 645) dopiero wtedy, gdy droga spełnia ustawową funkcję w sieci drogowej, co jest możliwe wtedy, gdy uzyska ona określone parametry funkcjonalno-techniczne zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, a uzyskanie ich następuje w praktyce dopiero po wybudowaniu drogi (por. E. Bończak – Kucharczyk, Komentarz do art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, [w] E. Bończak – Kucharczyk, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, Lex 2013).
Podziału nieruchomości zgodnie z art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. można dokonać, na co słusznie zwróciło uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jeżeli podział zgodny jest z ustaleniami planu miejscowego, a zgodność z ustaleniami planu dotyczy m.in. przeznaczenia terenu. Tym samym art. 98 ust. 1 u.g.n., jako jedyną przesłankę przejścia wydzielonej działki na własność województwa wymienia przeznaczenie działki pod drogę publiczną wojewódzką. Treść art. 98 ust. 1 u.g.n. nie uzasadnia natomiast wniosku, aby organ administracji dokonujący podziału nieruchomości sam mógł ustalać kategorię dróg wymienionych w tym przepisie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 459/10). Art. 98 ust. 1 u.g.n. nie zawiera również rozróżnienia działek wydzielonych pod drogi publiczne ze względu na stopień zaawansowania planów inwestycyjnych dróg ani też nie uzależnia przejścia własności działki od faktycznych zamiarów zarządcy drogi (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2011 r. I OSK 459/10).
Plan miejscowy winien precyzować, czy planowana na danym terenie inwestycja drogowa dotyczyć będzie drogi gminnej, powiatowej, wojewódzkiej czy też krajowej. Takie ustalenia winny być jednoznaczne, wobec konsekwencji związanych z przewłaszczeniem wydzielonego pod drogi gruntu i obowiązku wypłaty z tego tytułu odszkodowania. Znaczenia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie można bowiem domniemywać (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Ol 781/08). Jednoznaczność tę można uzyskać zarówno w drodze wykładni językowej, gdy wynika to bezpośrednio z treści planu, jak i w drodze innych metod wykładni (dokonanej w oparciu o inne postanowienia planu, materiały planistyczne lub inne akty).
Wbrew zarzutom skargi nie budzi wątpliwości, że zgodnie z planem miejscowym, zaprojektowane drogi klasy Z, w tym projektowana zachodnia obwodnica miejscowości na terenie KD.17.Z, stanowią drogi publiczne, co wprost wynika z § 12 ust. 1 lit. a planu (cyt. "układ dróg publicznych tworzą drogi klasy Z (...)"). Jednocześnie jednak, wbrew stanowisku organów, z zapisów planu nie wynika jednoznacznie, aby zachodnia obwodnica miejscowości na terenie KD.17.Z zaprojektowana została jako droga wojewódzka.
Zgodnie z § 12 ust. 1 lit. a planu miejscowego, układ dróg publicznych tworzą: drogi klasy Z – zbiorcza, oznaczone na rysunku planu jako KD.01.Z., tj. ulica Ż., ul. P. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] oraz KD.02.Z, tj. ul. W. – droga wojewódzka nr [...] oraz KD.17.Z - projektowana obwodnica zachodnia miejscowości. Dostrzec można, że o ile w odniesieniu do terenu KD.01.Z i KD.02.Z w planie miejscowym jednoznacznie określono, że położone na nich drogi mają kategorię wojewódzką, o tyle takiego określenia w odniesieniu do terenu KD.17.Z, na którym położona jest wydzielona działka nr [...], brakuje. Sposób sformułowania § 12 ust. 1 lit. a planu miejscowego w żaden sposób nie pozwala na przyjęcie, że projektowana na terenie KD.17.Z obwodnica zachodnia miejscowości również została w planie jednoznacznie zaliczona do kategorii drogi wojewódzkiej, co słusznie zostało podniesione w skardze.
Wniosku takiego nie da się również oprzeć wyłącznie na tym, że zgodnie z planem miejscowym projektowana obwodnica zachodnia miejscowości będzie drogą publiczną klasy Z, podobnie jak drogi na terenach KD.01.Z i KD.02.Z, nie jest to bowiem tożsame z zaliczeniem jej do określonej kategorii drogi. W kwestii tej wypowiadał się już tutejszy Sąd m.in. w powołanym w skardze wyroku z dnia 9 kwietnia 2014 r., II SA/Gd 109/14, wskazując, że wskazanie w planie zamiast kategorii dróg ich klasy nie jest właściwe, klasyfikacja dróg dokonywana jest bowiem na podstawie kryterium funkcjonalno-technicznego, a nie wyłącznie funkcji drogi w sieci drogowej i nie pokrywa się z tym drugim podziałem. Stanowisko to i argumentację na jego poparcie Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela. Znaczenie użytego w art. 98 ust. 1 u.g.n. wyrażenia "droga publiczna" określa ustawa o drogach publicznych.
Zgodnie z art. 1 tej ustawy drogą publiczną jest droga zaliczona do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem. Ustawodawca dzieli drogi publiczne ze względu na ich funkcje na drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe i gminne (art. 2 wskazanej ustawy). Stosownie do art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych, droga wojewódzka stanowi własność województwa właściwego ze względu na miejsce jej położenia.
Art. 2 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że drogi te, ze względów funkcjonalno-technicznych dzielą się na klasy określone w warunkach technicznych, o których jest mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). W § 4 ust. 1 pkt 5 wydanego na podstawie tego przepisu rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 430 ze zm.), obowiązującego w dacie uchwalania podlegającego wykładni miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzona została m.in. klasa drogi oznaczona symbolem "Z", co oznacza drogę zbiorczą. Taką klasę, zgodnie z zapisami planu, ma mieć projektowana obwodnica zachodnia miejscowości. Z § 4 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia obowiązującego w dacie uchwalania planu wynika, że droga oznaczona symbolem Z może być drogą powiatową lub gminną.
Natomiast droga wojewódzka może mieć klasę GP (główne ruchu przyspieszonego) lub G (główne). Droga wojewódzka nie może mieć więc klasy Z, z zastrzeżeniem § 4 ust. 3, który dopuszcza przyjęcie klasy o jeden poziom niższej przy przebudowie dróg. Natomiast w dacie podejmowania uchwały Nr XV/156/2011 Rady Gminy Krokowa z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi Krokowa, § 4 ust. 2 pkt 1-4 stanowił, że klasę "Z" mogły mieć drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne. Oznaczenie w planie miejscowym drogi klasą "Z" nie przesądza zatem kategorii takiej drogi jako drogi wojewódzkiej.
W planie miejscowym teren działki [...] oznaczono jako przeznaczony pod drogę publiczną Z (zbiorczą) - projektowana obwodnica zachodnia miejscowości. Z takiego zapisu uchwały nie wynika, że teren ten został przeznaczony pod drogę kategorii wojewódzkiej. Drogę tej klasy można bowiem zakwalifikować także jako drogę innych kategorii, zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia.
Podkreślić również należy, że zaliczenie drogi do jednej z kategorii przewidzianych w art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych nie jest dowolne, lecz jest pochodną ustalenia, czy dana droga po jej wybudowaniu ma spełniać nie tylko same warunki techniczno-użytkowe, ale również i ustawowo określoną funkcjonalność w sieci drogowej. Przebieg dróg wojewódzkich związany być powinien z planem zagospodarowania przestrzennego województwa uchwalanym przez sejmik województwa (art. 39 ust. 3 pkt 1 i art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa wprowadza się do planu miejscowego po uprzednim uzgodnieniu terminu realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym i warunków wprowadzenia ich do planu miejscowego (art. 44 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
Tymczasem, jak twierdzi skarżące Województwo, projektowana obwodnica zachodnia miejscowości K. nie została ujęta w planach zagospodarowania przestrzennego województwa ani nie stanowi odcinka żadnej z dróg wojewódzkich. Kwestii tych organy nie zweryfikowały, mimo że niejednoznaczne postanowienia planu takiej weryfikacji wymagały. Przyjęcie zatem w decyzji, że działka nr [...] została wydzielona pod drogę wojewódzką jest co najmniej przedwczesne. Same zapisy planu, bez dodatkowej analizy innych dokumentów, na taki wniosek nie pozwalają.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dopuszczono możliwość, by w przypadku wątpliwości w zakresie treści aktu prawa miejscowego organy dokonały jego interpretacji po przeprowadzeniu analizy materiałów planistycznych, które mogą dostarczyć materiału niezbędnego do oceny treści planu w zakresie charakteru planowanej drogi i interpretacji treści planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie (wyrok WSA w Gdańsku II SA/Gd 374/13). Organ powinien również odnieść się do argumentów Województwa, że projektowana obwodnica zachodnia miejscowości K. nie została ujęta w planach zagospodarowania przestrzennego województwa ani nie stanowi odcinka żadnej z dróg wojewódzkich. W przypadku, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie da podstaw do ustalenia kategorii planowanej drogi jako drogi wojewódzkiej, brak będzie podstaw do dokonania przez organ takiego ustalenia w decyzji podziałowej.
Zasadne zatem okazały się podniesione w skardze zarzuty braku wyjaśnienia kwestii przeznaczenia działki nr [...]. Oparcie się przez organy wyłącznie na niejasnych zapisach miejscowego planu zagospodarowania stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Okoliczności te, w toku ponownie prowadzonego postępowania, powinny być wyjaśnione w sposób niepozostawiający wątpliwości.
Podsumowując, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2022 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy Krokowa zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., ustalenie, że działka nr [...] jest przeznaczona pod drogę wojewódzką nie zostało bowiem oparte na zebranym w sprawie materiale dowodowym, a naruszenie przepisów postępowania w tym zakresie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego, Sąd uwzględnił skargę i na podstawie art. 145 § 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił obie wydane w sprawie decyzje. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni dokonaną w wyroku ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składają się wpis sądowy od skargi oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265).
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie ustawowym nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).