Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 6 listopada 2010r. załączonym do wniesionej skargi J. S.-H. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wskazała, iż wraz z mężem posiada dwoje dzieci na utrzymaniu. Utrzymują się z wynagrodzeń za pracę w łącznej kwocie 6000 zł. Posiada 1/6 udziału w domu rodziców.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 16 grudnia 2010 r., zobowiązano ją do przedłożenia dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń.
W niniejszej sprawie termin do złożenia dokumentów źródłowych upłynął z końcem dnia 25 stycznia 2011r. Przesyłka była bowiem prawidłowo awizowana w dniu 27 grudnia 2010r. oraz powtórnie 4 stycznia 2011r. i zwrócona do Sądu w dniu 12 stycznia 2011r. Zatem zgodnie z treścią art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutek doręczenia nastąpił w ostatnim dniu do odbioru przesyłki tj. 11 stycznia 2011r.
Zakreślony czternastodniowy termin do złożenia dokumentów źródłowych upłynął bezskutecznie.
Skarżąca nie wykonała zarządzenia referendarza.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Ubieganie się czy to o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym czy też w całości jest niczym innym jak domaganiem się sfinansowania części bądź całości sporu zawisłego przed sądem z inicjatywy skarżącego przez Skarb Państwa. Oznacza to, iż koszty postępowania zostaną przerzucone na innych podatników. Zaś kryteria przyznania prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie są jednoznaczne. Mianowicie udokumentowana sytuacja materialna wnioskodawcy musi przekonywać, iż bez wsparcia ze strony Państwa strona nie posiada środków finansowych na samodzielne uiszczanie kosztów generowanych przez postępowanie sądowoadministracyjne.
Podkreślić należy, iż to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Sama zainteresowana uniemożliwił referendarzowi sądowemu pełną ocenę swoich możliwości płatniczych. Referendarz zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą strony zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zaś dane zawarte we wniosku nie stanowiły wystarczających informacji mogących spowodować pozytywne rozpoznanie złożonego wniosku.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.