Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr [...], na podstawie art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (jedn. tekst Dz.U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) w związku z art. 85 ust 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) odrzucono zarzut Spółki z o.o. A w K. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy- część nizinna.
Spółka z o.o. A w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na tę uchwałę, w której zarzuciła między innymi naruszenie prawa materialnego, obrazę przepisów postępowania, nieuwzględnienie "wszechstronnych skutków gospodarczych i społecznych, jakie wywoła zaskarżona uchwała dla lokalnej społeczności i jej interesu".
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (por art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zważył, co następuje:
Z akt sprawy wynika, iż zaskarżona uchwała Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr [...] w zakresie rozstrzygnięcia podpisana została przez Przewodniczącego Rady Gminy, natomiast w zakresie uzasadnienia, będącego integralną jej częścią przez kierownika referatu oraz wójta. Okoliczność tą potwierdził również pełnomocnik Rady Gminy na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. (por. protokół rozprawy z dnia 21.06.2006 r. - k. 79 akt sądowych oraz podpisy pod rozstrzygnięciem i uzasadnieniem zaskarżonej uchwały - akta organu)
Stosownie do art. 4 ust 1 będącej podstawą zaskarżonej uchwały ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (jedn. tekst Dz.U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego, do zadań własnych gminy. Ustalenie takiego przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie podlega określonej, sformalizowanej procedurze.
Stosownie do art. 18 cytowanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzuty osób, których interes prawny lub uprawnienie naruszono, są poddawane kontroli dwukrotnie i to w dwóch etapach. Mogą być one uwzględnione poprzez bieżącą zmianę w projekcie (art. 18 ust 2 pkt 8), lub też mogą zostać odrzucone przez radę gminy (art. 18 ust 2 pkt 9) w drodze uchwały zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 24 ust 3).
Skoro przepis art. 24 ust 3 ustawy przyznaje wyłącznie radzie gminy kompetencje do załatwienia tej sprawy i to w formie uchwały, to rada nie może tych kompetencji scedować na żaden inny organ gminy (w tym również na wójta, burmistrza lub prezydenta).
Wynika z tego jednoznacznie, że zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie tej uchwały musi stanowi przejaw woli rady gminy (por. również wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 2635/03).
Stosownie do art. 27 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
W świetle wskazanych wyżej przepisów wskazać należy, że podpisanie uzasadnienia uchwały Rady Gminy, będącego integralną jej częścią przez nie posiadającego takich uprawnień Wójta Gminy było rażącym naruszeniem procedury określonej w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, co zgodnie z art. 27 ust 1 tej ustawy powodowało nieważność tego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Rozpoznając ponownie zarzut strony skarżącej Rada Gminy powinna wydać rozstrzygnięcie, które w całości, tzn. w zakresie rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia, wyrażałoby stanowisko tego organu, co odzwierciedlałyby podpisy uprawnionych do tego osób.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.