Uzasadnienie
Skarżąca A. R. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2011 r., którym odmówiono jej przyznania prawa pomocy, pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw, w którym podniósł, że wezwanie skarżącej przez referendarza do przedłożenia dokumentów źródłowych jest wadliwe, ponieważ art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinien być stosowany jedynie w wyjątkowych przypadkach.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy na skutek wniesionego sprzeciwu Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Jak wynika z jego treści, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i 7-letnim synem. Rodzina posiada dom o powierzchni 180 m2. Zarówno skarżąca, jak i jej mąż prowadzą działalność gospodarczą. Określając dochód miesięczny brutto swój i męża, skarżąca wskazała jedynie, że jest on zmienny.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawczyni nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Nie określiła bowiem wysokości bieżących dochodów swoich i męża, pozbawiając tym samym Sąd możliwości oceny jej sytuacji materialnej.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.