Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 10 lutego 2012 r. skarżący A. B. został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 lutego 2012 r.
Skarżący nie uiścił wpisu, przysłał natomiast pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Z kolei § 3 cytowanego powyżej przepisu stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 300 zł (wpis od skargi wynosi 500 zł, jednak kwotę 200 zł skarżący uiścił składając skargę). Odpis wezwania został doręczony skarżącemu w dniu 20 lutego 2012 r., a termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 27 lutego 2012 r. Skarga zatem podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło być uznane za wiążące dla Sądu, ponieważ cofnąć można skargę jedynie po jej skutecznym wniesieniu. Natomiast brak pełnej kwoty wpisu w niniejszej sprawie powoduje uznanie, że skarga nie została skutecznie wniesiona i jako podlegająca odrzuceniu nie może być cofnięta.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie należnego wpisu, a w związku z tym na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.– orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – jak w pkt 2 sentencji.