Uzasadnienie
Skarżący "A" S.A. Zakład Zmechanizowanych Napraw Infrastruktury z siedzibą w G. w dniu 8 kwietnia 2002 r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 marca 2002 r.
Pismem z dnia 13 października 2004 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącego przez kierownika zespołu likwidacyjnego, jednak do dnia dzisiejszego wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Jednakże dotyczy to - jak wskazano wyżej rozpoznania sprawy i wydania w niej orzeczenia merytorycznego. W kwestii natomiast oceny wymagań formalnych jakim czynić zadość powinna skarga zastosowanie mieć powinna ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w chwili wnoszenia skargi do sądu,
W myśl art. 68 k.p.c, który z mocy art. 59 ustawy o NSA należało stosować odpowiednio do postępowania przed sądem administracyjnym, gdy skarżącym była osoba prawna do skargi należało dołączyć dokument, z którego wynikałoby umocowanie dla osób stanowiących organ tej osoby prawnej.
Należy też wyraźnie wskazać, że analogiczne unormowanie zawiera obowiązujący obecnie przepis art. 29 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. ] U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem wynika z niego, że organy albo osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Wobec tego, że do skargi nie dołączono dokumentu wykazującego umocowanie dla organu osoby prawnej do podpisania skargi, skarżący wezwany został do przedłożenia wskazanego dokumentu w zakreślonym terminie. Wezwanie wysłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze było dwukrotnie awizowane i wróciło z adnotacją "firma wyprowadziła się". Wobec tego, że skarżący nie dopełnił obowiązku poinformowania sądu o swoim aktualnym adresie wezwanie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia.
W tej sytuacji na mocy art. 53 § 1 ust. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.