Uzasadnienie
G. S. i L. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 grudnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 10 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie adresów zamieszkania skarżących oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Odpis zarządzenia dotyczącego braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 lutego 2017 r. (potwierdzenie odbioru k. 8). Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 24 lutego 2017 r.
W dniu 24 lutego 2017 r. zostało złożone pismo zawierające adresy skarżących oraz pełnomocnictwo do reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym udzielone, wnoszącemu skargę pełnomocnikowi, przez G. S. Nadto złożono pełnomocnictwo udzielone temuż pełnomocnikowi do reprezentowania skarżącego L. S. w postępowaniach administracyjnych oraz w postępowaniach egzekucyjnych w administracji. Pełnomocnik nie przełożył jednakże pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego L. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 3 tej ustawy do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę L. S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.