Uzasadnienie
Skarżąca E. Y. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 grudnia 2012 roku, nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 stycznia 2012 r., nr [...], o braku podstaw prawnych w przedmiocie nałożenia na A w N. obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 roku, sygn. II SA/Gd 96/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku powyższą skargę odrzucił. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 kwietnia 2013 roku wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem skarżącej w dniu 31 maja 2013 roku (w dniu 30 maja 2013 roku przypadał dzień Bożego Ciała ustawowo wolny od pracy).
W dniu 12 czerwca 2013 roku skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia.
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu został rozpoznany po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy dotyczącej sprzeciwu skarżącej od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 15 kwietnia 2013 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Po ostatecznym rozstrzygnięciu tej kwestii, braki formalne wniosku z dnia 12 czerwca 2013 roku zostały uzupełnione przy piśmie z dnia 26 maja 2014 roku przez pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu. W szczególności przy tym piśmie pełnomocnik skarżącej przedłożył do akt skargę kasacyjną.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2014 roku, sygn. II SA/Gd 96/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2013 roku.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści art. 178 P.p.s.a. wynika zaś, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 10 kwietnia 2013 roku o odrzuceniu skargi wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym stronie środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, doręczono skarżącej w dniu 30 kwietnia 2013 roku. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia upłynął zatem skarżącej w dniu 31 maja 2013 roku (w dniu 30 maja 2013 roku przypadał dzień Bożego Ciała ustawowo wolny od pracy). Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia w dniu 12 czerwca 2013 roku. Ten dzień zatem należało uznać również za dzień wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ skarżąca w terminie uzupełniła braki formalne wniosku o przywrócenie terminu, przedkładając do akt skargę kasacyjną sporządzoną przez adwokata.
Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna skarżącej została złożona po terminie do jej wniesienia. Należy przy tym zauważyć, że postanowieniem z dnia 3 września 2014 roku, sygn. II OZ 852/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 20 czerwca 2014 roku o odmowie przywrócenia terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 178 P.p.s.a. - skargę kasacyjną skarżącej odrzucił.