Uzasadnienie
M. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 stycznia 2021 r., nr [..], którą utrzymano w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 10 grudnia 2020 r., nr [..], nr [..], o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Gd 96/21.
Jednocześnie w skardze skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Wniosek zarejestrowano pod sygn. akt II SPP/Gd 16/21. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 30 marca 2021 r. pozostawiono wniosek skarżącego bez rozpoznania z uwagi na nie przedłożenie wymaganego formularza PPF. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o możliwości złożenia sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2021 r. (vide: zwrotne poświadczenie odbioru, k. 9). Wobec braku zaskarżenia powyższego zarządzenia nastąpiło jego uprawomocnienie.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 kwietnia 2021 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2021 r. (vide: zwrotne poświadczenie odbioru, k. 14). Zatem 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 7 maja 2021 r.
W dniu 14 maja 2021 r., a więc 7 dni po upływie terminu do uiszczenia wpisu, skarżący złożył osobiście w tutejszym Sądzie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Gd 62/21. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2021 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, wraz ze skargą skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednakże wobec nie przedłożenia formularza PPF na wezwanie referendarza sądowego w zakreślonym terminie zarządzeniem z dnia 30 marca 2021 r. pozostawiono wniosek skarżącego bez rozpoznania. Skarżący, prawidłowo pouczony o możliwości złożenia sprzeciwu od zarządzenia, nie skorzystał z tej możliwości, przez co zarządzenie stało się prawomocne.
W konsekwencji, zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2021 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a zarządzenie zawierało pouczenie, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2021 r., a więc 7-dniowy termin do usunięcia braku upłynął w dniu 7 maja 2021 r.
Jak wynika z akt sprawy, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarżący nie uiścił wpisu sądowego w niniejszej sprawie. W konsekwencji, zgodnie ze wskazanymi przepisami niemożliwe było nadanie biegu skardze.
Konsekwencji procesowych powyższego zaniedbania nie zmienia fakt, że w dniu 14 maja 2021 r. skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2021 r. prawo pomocy w zakresie całkowitym zostało mu przyznane. Znaczenie ma wyłącznie to, że w trakcie biegu 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, tj. pomiędzy 30 kwietnia a 7 maja 2021 r., skarżący ani nie uiścił wpisu ani nie złożył ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tym samym nie wykonując zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 kwietnia 2021 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.