Uzasadnienie
Wnioskiem z 15 stycznia 2013 r. M. R. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wskazał, iż obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W gospodarstwie domowym pracuje tylko żona i córka, ich dochody to minimalna pensja krajowa. Osiągane dochody w rodzinie nie wystarczają nawet na "życie" po uiszczeniu koniecznych opłat. Wnioskodawca wskazał, że koszty sądowe i adwokat to koszt minimum 1500 zł, zaś w chwili obecnej nie stać rodziny na taki wydatek, a istnieją w ocenie skarżącego przesłanki do wygrania sprawy. Podał, że rodzina posiada mieszkanie o pow. 69 m2 i działkę o pow. 0,82 ha, a także garaż. Dochód rodziny stanowią wynagrodzenie małżonki wnioskodawcy i córki wnioskodawcy w łącznej miesięcznej wysokości 3 tys. zł. Rodzina także posiada oszczędności zgromadzone na lokacie bankowej terminowej w wysokości 125 tys. zł, które to środki wedle oświadczenia stanowią życiowe oszczędności i zabezpieczenie na przyszłość.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący podniósł jedynie, że bieżące dochody nie wystarczą na uiszczenie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, zaś zgromadzone oszczędności zostały przeznaczone na inny cel.
Jednaka argumentacja ta jest chybiona, gdyż domagając się rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny należy mieć świadomość, że konieczne będzie poniesienie kosztów tego postępowania. Skarżący posiada oszczędności na kwotę 125 tys. zł. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącego stać na poniesienie wszelkich kosztów, które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego jeśli nie z bieżących dochodów to na pewno z posiadanych oszczędności. Dodatkowo podkreślić należy, że skarżący wcale nie twierdzi, iż nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.