Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2011 r. Sąd odrzucił skargę K. K. na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu.
Skarżąca wniosła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną na przedmiotowe postanowienie.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2011r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011r. przyznane zostało skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla K. K. radcę prawnego A. B. W piśmie z dnia 20 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzucenie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącą. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił się o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że wynagrodzenie jego nie zostało w żadnej części opłacone.
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając na względzie powyższe, należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.
Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.