Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 grudnia 2012 r. "A" Sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] o nałożeniu na skarżąca spółkę kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 8 marca 2013 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności strony skarżącej była dwukrotnie awizowana (w dniu 13 marca 2013 r. oraz w dniu 21 marca 2013 r.), o czym umieszczono zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skierowanego do "A" Sp. z o.o. w K. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 27 marca 2013 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.) Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 3 kwietnia 2013 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.