Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik I. N., będący radcą prawnym, wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody S. z dnia [...] r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r., Nr [...] o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w P. W pismem z dnia [...] r. organ odwoławczy powiadomił Sąd o śmierci skarżącej, załączając do pisma kopię odpisu skróconego aktu zgonu nr [...] sporządzonego przez Urząd Stanu Cywilnego w P., z której wynika, że zgon nastąpił w dniu [...] r.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Podkreślić należy, iż zarówno "zameldowanie" jak i "wymeldowanie" jest formą realizacji obowiązku meldunkowego polegającą na zgłoszeniu wymaganych danych właściwemu organowi. Konsekwencją realizacji powyższego obowiązku jest "zameldowanie" bądź "wymeldowanie", stanowiące wyłącznie akty rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby bądź ustania jej pobytu w dotychczasowym miejscu. Powyższe fakty rodzą skutki w sferze prawa publicznego. Bez znaczenia są natomiast - z punktu widzenia realizacji obowiązku meldunkowego - okoliczności prawne i faktyczne związane z nabyciem, bądź utratą uprawnienia do przebywania w danym miejscu.
Wymeldowanie jest zatem stwierdzeniem pewnej okoliczności faktycznej i ma jedynie charakter rejestracyjny. Osoba wymeldowana posiadająca tytuł prawny do lokalu, bądź będąca jego właścicielem nie traci go. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż przedmiot niniejszego postępowania - wymeldowanie, jako czynność materialno-techniczna o charakterze porządkowym, jest ściśle związany z osobą której dotyczy, a zatem pozostaje w związku wyłączne z interesem prawnym zmarłej skarżącej i jako nie podlegający dziedziczeniu ani zbyciu, nie przechodzi na jej następców prawnych.
W tym stanie rzeczy, działając na mocy art. 161 § 1 pkt 2 oraz art. 161 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.