Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Prezes Wyższego Urzędu Górniczego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], l.dz. [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych, polegających na budowie Ośrodka Zbioru Gazu przy odwiercie [...] oraz stacji pomiarowej na terenie istniejącego Ośrodka Zbioru Gazu [...], realizowanych w ramach inwestycji pn. "Zagospodarowanie odwiertów [...]", na terenie miejscowości G. (gmina P., powiat [...], województwo [...]).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, W. P. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, wskazując na poważne następstwa jakie dotykają jego sfery praw obywatelskich, jeśli dojdzie do prowadzenia inwestycji. Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i w zasadzie bezpowrotnie wpłynie negatywnie na wartość jego nieruchomości.
W piśmie z dnia 17 listopada 2015 r. uczestnik postępowania "A" S.A. w W. wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku jako bezpodstawnego wskazując, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie wyjaśniło, że prace w zakresie wykonania inwestycji są już zaawansowane, tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji naraziłoby inwestora, jak również generalnego wykonawcę na znaczne szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wynika z powyższej regulacji podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A zatem na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przybliżył też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., tzn. nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia mu znacznej szkody lub, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Kwestia naruszenia przepisów prawa będzie natomiast przedmiotem rozpoznania dopiero na rozprawie.
Wskazać również należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (vide: postanowienia NSA: II OZ 131/08 z dnia 22 lutego 2008 r. oraz II OZ 145/08 z dnia 26 lutego 2008 r.). Wobec tego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody zdaniem Sądu odnosi się głównie do inwestora, który może być obciążony dodatkowymi kosztami, związanymi z ewentualnym rozebraniem spornej inwestycji
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.