Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] nr [...], uchylającą decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu położonego przy ul. [...] w C. Wraz ze skargą pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z dnia [...] wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w postępowaniu administracyjnym toczącym się z wniosku obecnie skarżącego Spółki A sp. z o.o. mającej siedzibę w C., w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, pełnomocnikiem ww. spółki była B.T. W toku postępowania administracyjnego korespondencja z związana z tym postępowaniem była doręczana na adres tego pełnomocnika, wskazany w toku sprawy.
Na początku [...] B.T. wyjechała za granicę celem leczenia dolegliwości związanych z urazem powypadkowym. W tym czasie nie było można ustalić dokładnego okresu obejmującego jej nieobecność w kraju, a podjęte leczenie na skutek nieprzewidzianych okoliczności przedłużało się. W czasie pobytu pełnomocnika poza granicami kraju Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w dniu [...] wydało ww. zaskarżoną decyzję, doręczając ją na adres pełnomocnika widniejący w aktach sprawy. Przesyłka została odebrana przez rodziców B.T., którzy przekazali ją adresatowi dopiero w dniu [...] tj. w dniu powrotu B.T. do kraju. W dniu [...] strona skarżąca udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu C.S.
W ocenie profesjonalnego pełnomocnika przytoczone okoliczności prowadzą do wniosku, iż pierwszy pełnomocnik Spółki na skutek choroby i pobytu w szpitalu, bez własnej winy nie miał możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] i stąd przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony. Profesjonalny pełnomocnik kwestionował również skuteczność doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji SKO wskazując, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji nie zaznaczono, że osoba która ją odebrała podjęła się oddać przesyłkę adresatowi.
Do przedmiotowego wniosku pełnomocnik załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego wskazującego, że B.T. w okresie od dnia [...] do dnia [...] została poddana terapii związanej z traumą lewego kolana, która odbywała się w Ambulatorium Urazowym Pierwszej Pomocy w miejscowości P. Uczestnicy postępowania pomimo takiej możliwości nie ustosunkowali się do przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333).
To strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pełnomocnika procesowego. Z kolei pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2004 r., sygn. akt FZ 7/04, niepubl.). Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679).
Należy podzielić również pogląd, iż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, niepubl.).
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wykazała przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. W ocenie Sądu, podana przez wnioskodawcę okoliczność wyjazdu pierwszego pełnomocnika za granicę w celu podjęcia planowanego wcześniej leczenia, do takowej przesłanki nie należy. W ocenie Sądu, ówczesny pełnomocnik skarżącego, planując czasową nieobecność (nawet kilkudniową, która jak się okazała trwała blisko dwa miesiące), winien podjąć kroki zmierzające do zabezpieczenia interesów swojego mocodawcy na przykład poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń. Działający w imieniu skarżącego pełnomocnik, takowych czynności nie podjął, skutkiem czego, zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona na wskazany przez tego pełnomocnika adres, w czasie jego nieobecności, w trybie prawnej fikcji, a termin do wniesienia skargi minął. Zatem, działający w imieniu skarżącego pełnomocnik nie dochował należytej staranności w zabezpieczeniu się w dokonywaniu czynności procesowych w imieniu skarżącego w terminie.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.p.s. orzekł jak w sentencji postanowienia.